

D1829

། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཨཱ་ཙཨཱརྱ་ཤྲདྷཱ་ཧཱུཾ་ཀ་ར་ཝརྨ་དང་ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་བནྡེ་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་བསྒྱུར་བའོ།[་]@##། །།རྒྱ་གར་སྐད་དུ། བོ་དྷི་ཙི་ཏྟ་པི་བ་ར་ཎ་ཊཱི་ཀཱ། བོད་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི འགྲེལ་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པ།གཅིག་དང་དུ་མ་མིན་སྦྱོར་བ། །མཁྱེན་ནས་རྟོག་པ་ཀུན་སྤངས་པའི། །སྟོན་པའི་བདག་ཉིད་ཐུགས་རྗེ་ཅན། །བཏུད་ནས་རྣམ་བཤད་འདི་བྱས་སོ། །ང་རྒྱལ་གྱིས་སམ་གྲགས་དང་རྙེད། །འདོད་ནས་བརྩམས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དད་ པས་ཕྱོགས་ཙམ་བྱས་འདི་ལ།།མཁས་པས་དཔྱ་ཡང་བཟོད་པར་གསོལ། །དེ་ལ་འདིའི་གླེང་གཞི་ནི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྡོ་རྗེས་བསྔགས་པའི་སྒོ་ནས་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣལ་འབྱོར་ཕ་དང་མའི་དོན་དུ་ བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པའི་ཐབས་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་གསང་བ་འདུས་པ་ལས།དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་མན་ངག་གི་ལུང་རྩ་བ་བསྟན་ཏོ། །དེའི་བསྡུས་པའི་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ དང་།།དེ་བསྒོམ་པར་དམ་བཅའ་བ་དང་། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། དེ་གཉིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་སོ། །དེ་ལ་དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ཤེས་པ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ལྟ་བ་སུན་ དབྱུང་བ་བསྟན་པ་དང་།ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་རྣམས་སྔངས་ཞེས་པས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་མདོ་སྡེ་པའི་ལྟ་བ་སུན་དབྱུང་བ་དང་། ཆོས་བདག་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་པས་སེམས་ཙམ་པའི་ལྟ་བསུན་དབྱུང་བ་དང་། རང་སེམས་ གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བས་དབུ་མ་པའི་ལྟ་བ་གྲུབ་ནས་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང་།ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པར་དམ་བཅའ་བ་བསྟན་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་ཡང་མ་བསྒྲལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་བསྒྲལ་བའི་དོན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཞིས་ངན་སོང་གསུམ་དང་།ལྷ་དང་། མི་དང་། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བསྒྲལ་བ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་ཏོ།།རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ཀྱང་གཉིས་ཏེ། །སྨོན་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
印度堪布阿阇黎室利达吽迦罗瓦尔玛和藏族大译师班德仁钦桑波翻译。
梵文为：Bodhicitta vivarana tika
藏文为：菩提心广释论
对于非一非多的结合，
了知已断诸分别，
顶礼大悲本师尊，
今作此广释论文。
非为傲慢与名利，
非为求得诸声誉，
仅以信心略作此，
祈请智者容忍察。
此中缘起为：导师佛陀世尊以金刚菩提心赞叹之门，为修行瑜伽士父母利益，从无上正等正觉菩提心修习方便之密续王《密集》中，宣说了"远离一切事物"等教授根本。
其略义为：胜义菩提心、发心誓愿、世俗菩提心，以及证悟二者之方便。
其中，胜义菩提心修习次第分四：
以"远离一切事物"破除外道见解；
以"蕴界处及所取能取皆寂"破除毗婆沙师与经部见解；
以"法无我平等性"破除唯识宗见解；
以"自心本来不生空性自性"成立中观见并安立。以"如是佛陀世尊"等宣说胜义菩提心修习誓愿。
关于世俗菩提心，以"为度未度有情"等四句，分别宣说度脱三恶趣、天人、声闻、缘觉及菩萨等。
证悟方便有二：愿菩提心即"如是"等，为世俗菩提心。

 །བསྒོམ་པ་ནི་དོན་དམ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་སྟེ།དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རྩ་བའི་དོན་བཅུ་གཅིག་གོ། །ད་ནི་དེའི་དོན་རྒྱས་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བས་འགྲེལ་པའི་མགོ་བརྩམས་པ་སྟེ། དེ་གང་དུ། གང་གིས། གང་ལས། གང་། གང་གི་ཕྱིར་བྱས་ ཤེ་ན།དཔལ་གྱི་རི་བོ་ལ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས། གསང་བ་འདུས་པ་ལས། དབུ་མའི་ལྟ་བར་བསྡུས་པ་དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་གཉིས་ཡིན་ལ། དགོས་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ལྟ་བ་བསལ་ནས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་སྙིང་རྗེ་གཙོར་བཞག་ སྟེ།ཡི་གེ་ཉུང་ངུས་དོན་གསལ་བར་གོ་རིམས་སུ་ཕྱོགས་སུ་བྱས་ནས་འགྲེལ་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་བྱེད་པའི་གང་ཟག་ལ་རྩིས་མགོ་ལྔས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ས་གཅོད་ནི་བཅོ་ལྔ་སྟེ། ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། དབུ་ཞབས་ཀྱི་དོན་དང་། བཤད་པར་དམ་བཅའ་ བ་དང་།དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཆེར་གཞག་པའི་དོན་དང་། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་འགྲེལ་བའི་དོན་དང་། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་སྤང་བ་འགྲེལ་པ་དང་། ཆོས་བདག་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་འགྲེལ་པ་དང་། རང་གི་སེམས་མ་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་ པའི་འགྲེལ་པ་དང་།ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཆེར་གཞག་པའི་དོན་དང་། མ་བསྒྲལ་བའི་སེམས་ཅན་བསྒྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་འགྲེལ་པའི་དོན་བཞི་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་། དགེ་བ་བསྔོ་བའོ། །དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ བའི་དོན་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་པ་ནས་བསྟན་ཏོ།།དབུ་ཞབས་ཀྱི་དོན་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་སྲིད་པ་འཇོམས་ཞེས་པས་སོ། །བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་ནི་བདག་གིས་བཤད་ཅེས་པས་སོ། །དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཆེར་གཞག་པ་ནི་བདག་དང་ཞེས་ པས་སོ།།དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་འགྲེལ་པ་ནི་མུ་སྟེགས་ཞེས་པ་ནས་སོ། །ཕུང་པོ་དང་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་འགྲེལ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་བདག་སོགས་ཞེས་པ་ནས་སོ། །ཆོས་བདག་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ནི་སེམས་ཙམ་འདི་ཞེས་པ་ནས་སོ། ། རང་གི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་འགྲེལ་པ་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་མི་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཆེར་གཞག་པའི་དོན་ནི་དེ་ལྟར་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སོ། །མ་བསྒྲལ་བ་སྒྲོལ་བའི་འགྲེལ་པ་ནི་གང་གིས་དགོངས་པ་ཞེས་པ ནས་སོ།།མ་བསྒྲལ་བའི་འགྲེལ་པ་ནི་སེམས་ཅན་བསྒྲལ་བའི་ཞེས་པ་ནས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
修习即"胜义"等，为胜义菩提心。如是根本义有十一。今为广解其义，以"其后"二字开始解释，何处、何人、从何、何为、为何而作？
在吉祥山中，圣者龙树足从《密集》中，摄于中观见之胜义与世俗二种菩提心，为除外道见解，以无自性智慧与大悲为主，以少文字明晰有序地作解。如是，为具有先行思维之补特伽罗以五种计数而说。
其科判分十五：
顶礼
首尾之义
说明誓愿
胜义菩提心广大建立之义
远离一切事物之释义
蕴等舍离之释义
法无我平等性之释义
自心无生等之释义
世俗菩提心广大建立之义
10-13. 度脱未度有情等四种释义
二种菩提心功德
回向善根
其中顶礼之义从"菩提心"开始宣说。首尾之义以"菩提心修习摧毁轮回"表示。说明誓愿以"我当说"表示。胜义菩提心广大建立以"我与"表示。远离一切事物之释义从"外道"开始。蕴等四之释义从"世间我等"开始。法无我平等性之释义从"唯识此"开始。自心等之释义从"无相不生"开始。世俗菩提心广大建立之义从"如是修习时"开始。度脱未度之释义从"以何意趣"开始。未度之释义从"度脱有情"开始。

 །དབུགས་དབྱུང་བའི་འགྲེལ་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སོ། །མྱ་ངན་ལས་ཟློ་བའི་འགྲེལ་པ་ནི་གཟུངས་རྣམས་ཞེས་པ་ནས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ ཞེས་པ་ནས་སོ།།བསྔོ་བ་ནི་རྒྱལ་བ་ཞེས་པ་ནས་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་རྩ་འགྲེལ་དེའི་འབྲུ་གནོན་ཏེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་མུ་སྟེགས་པ་སུན་དབྱུང་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་ཕྱི་དང་ནང་ངོ་། །དེ་ལ་ནང་གི་དངོས་པོ་བཅུ་དྲུག་ བཤད་པ།བདག་དང་སེམས་ཅན་སྲོག་དང་ནི། །སྐྱེ་བ་གསོ་བ་སྐྱེས་བུ་དང་། །གང་ཟག་ཤེད་སྐྱེས་ཤེད་བུ་དང་། །བྱེད་པོ་བྱེད་དུ་འཇུག་ཚོར་བ། །ཤེས་མཐོང་སློང་བ་ཀུན་སློང་རྣམས། ཕྱི་རོལ་དངོས་པོ་བུམ་རྣམས་དང་། །རེ་ལྡེ་ལ་སོགས་རྫས་མཐའ་ཡས། ། དེ་ཡོད་པས་དོན་བྱེད་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་གྲངས་མེད་ལ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གྲངས་དང་བཅས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ཡང་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ཉིད་པས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཀྱེ་བྲམ་ཟེ ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ཁོ་ནའོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་དཔྱད་པ་ལ་མེད་པས་ན་བྲལ་བ་སྟེ་དངོས་པོ་རྣམས་མ་བརྟགས་ན་གཅིག་ཏུ་ཉམས་དགའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་མདོ་སྡེ་པ་སུན་འབྱིན་པ་ནི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཕུང་པོ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སྤུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དུས་གསུམ་གྱི་གཟུགས་བཟང་ངན་དང་། ཆེ་ཕྲ་ཡོད་དོ་ཅོག་གཅིག་ཏུ་སྤུངས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བ་རྣམས་དང་། འདི་ནི་དཀར་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཁ དོག་དང་།རིང་པོ་ལ་སོགས་པ་དབྱིབས་དང་། བཟང་པོ་ལ་སོགས་པ་བྱེ་བྲག་མཚན་མར་འཛིན་པ་རྣམས་དང་། དུས་གསུམ་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་དང་། མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་། དུས་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ལ་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་ ཤེས་པ།ཤེས་པའི་ཚོགས་བདུན་པོ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་སྤུངས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །ཁམས་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དེ། སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རིགས་ཀྱི་དོན་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྲིད་པའི་ ས་བོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁམས་སོ།།སྐྱེ་མཆེད་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསྐྱེད་ཅིང་འཕེལ་བར་བྱེད་པས་ན་སྐྱེ་མཆེད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
安慰之释义从"大乘"开始。超越痛苦之释义从"诸陀罗尼"开始。二种菩提心功德从"手印"开始。回向从"胜者"开始宣说。
今当详解根本与注释，首先破除外道之"远离一切事物"，其中一切事物即外内二者。其中内在事物十六种解说：
我与有情及命者，
生者养育与士夫，
补特伽罗及意生，
作者令作及受者，
知见发起诸等起。
外在事物瓶等物，
篱笆等物无量物，
因其存在能作用。
"一切"即十二处自性无量应知，非具数量。事物亦皆如是，故称"一切事物"。如是亦说："婆罗门，所谓一切唯是十二处。"
以彼观察无故为"远离"，因诸事物未经观察时唯一悦意故。
破除毗婆沙师与经部宗者，即"蕴"等。其中蕴为色等，因积聚故。即三世中一切善恶、大小色法积聚为一，如是乐等诸受，及"此白"等色相，长等形状，善等差别之能取相，三世心所法，不相应行法，三世不同境之能知识，七识聚集为识，是为五蕴。
界为眼等十八界，因执持总相与自相，因执持种类义，因为有之种子故为界。
处为眼等十二处，因能生长识故为处。

 །གཟུང་འཛིན་ནི་ཕྱིའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་། ནང་གི་མིག་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་ མཆེད་དྲུག་ལ་སེམས་ཙམ་པས་ཀུན་དུ་བརྟག་པའི་མིང་སྟེ།དབང་པོས་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་དང་། དབང་པོ་འཛིན་མཁན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམས་དོན་དམ་པར་རྫས་སུ་མེད་པར་སྤངས་ཏེ། འོག་ནས་ཀྱང་འབྱུང་བའི། གཟུགས་ནི་དབུ་བ་འདྲ་ཞེས་ བརྗོད།།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འགྲེལ་ཏོ། །སེམས་ཙམ་པའི་ལྟ་བ་སུན་དབྱུང་བ་ནི་ཆོས་བདག་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཆོས་ནི་མདོར་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་སྟེ། སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པས་ན་ལུང་ལས་ཀྱང་། མཚན་ཉིད་འཛིན་ པས་ན་ཆོས་ཞེས་བྱ་ཞེའོ།།བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྦྲུལ་གྱི་པགས་པ་བརྗེ་བ་ལྟར་ལུས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ནང་ན། ཕུང་པོ་སྔ་མ་འདོར་ཞིང་། ཕྱི་མ་ལེན་པ་བརྟག་པའི་ངོ་བོ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་གཞི། བདག་ཅེས་བྱ་བར་མུ་སྟེགས་པས་བརྟགས་པའོ། །དེ་དང་ འདྲ་བར་སངས་རྒྱས་པའི་ཆོས་དང་།མུ་སྟེགས་པའི་ཆོས་བདག་བསལ་ནས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གཞག་པའོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ཕུང་པོ་དང་བདག་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཡང་མེད་པར་འདྲ་བས་ན་ཆོས་བདག་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། འོག་ནས། སེམས་ཙམ་འདི་ཡིས་སྣ་ཚོགས་སུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འགྲེལ་ཏོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་བསལ་ནས། དབུ་མའི་དོན་ཆེར་གཞག་པ་ནི། །རང་སེམས་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ། །ཞེས་པ་སྟེ་དོན་དམ་པར་རང་གི་སེམས་ཙམ་ཡང་མི་སྐྱེ་སྟེ་ཡོད་མེད དབུས་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་ལྟར་མུ་སྟེགས་པའི་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པས་བྱས་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པ། གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ་སེམས་དང་པོ་ནས་ཡོད་ཟིན་པ་ཅིག་ཡིན་ན་ནི་སྐྱེ་མི་དགོས་ལ་དངོས་པོ་མེད་ན་མེད་པ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་མི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡོད་ པ་དང་མེད་པའི་མཐའ་མེད་མ་ཐག་ཏུ་དབུ་མར་སྐྱེ་བ་མི་དམིགས་སོ།།འོ་ན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ནམ་མཁའ་ནམ་མཁའ་ཞེས་ཐ་སྙད་ལ་ཡོད་ཀྱང་། དཔྱད་ན་སྟོང་པ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས། རྣལ་འབྱོར་ནམ་མཁའ་བསྒོམ་པ་ནི། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པོ་བསྒོམ་པ་ཞེས་གསུངས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
所取能取即外色等六处与内眼等六处，是唯识宗遍计之名，因为是根境所取故，因为根是能取者故。彼等胜义中无实体而舍，如下所说："色如泡沫"等解释。
破除唯识宗见解即"法无我平等性"。其中法略说为五蕴，因执持总相与自相，经中亦说："因执持相故名为法。"
所谓无我，如蛇蜕皮般，于蕴身中舍前蕴取后蕴，是分别体性与我执所依，外道所计为我。如是除去佛教之法与外道之法我后，安立唯识。如蕴与无我一样，识亦同样无有，故称法无我平等性。如下"唯此心现种种"等解释。
如是除去实有等见后，广立中观义即"自心本来不生"。胜义中自心亦不生，因超越有无中故。如是非如外道自在天等所作，本来不生即心从初已有者，则不须生，若无实法，则无法如何生起。如是无有有无二边，当下中道不见生。
若问何等体性？即空性自性，无实如虚空。譬如虚空虽名言中有，观察则为空故。如是《般若波罗蜜多》中说："瑜伽修空，如所说修习般若波罗蜜多。"

 །དོན་དམ་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པར་དམ་བཅའ་བ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ནི། ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེ་འདྲེན་པའོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཡིན་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས ནི་སྐྱེས་བུ་སད་པ་ལྟར་མ་རིག་པའི་གཉིད་སད་ནས་པདྨ་ཁ་བྱེ་བ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ཐུགས་རྒྱས་པའོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་བདུད་བཞི་བཅོམ་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་མ་རིག་པའི་ཟག་པ་ཟད་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་བཅོམ་པ་ སྟེ།ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་ནི་མ་རིག་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྲིད་པའི་ཟག་པ་ཟད་པས་འཆི་བདག་གི་བདུད་བཅོམ་པ་སྟེ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་སྤངས་པས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟ་བའི་ཟག་པ་ཟད་པས་ཕུང་པོའི་བདུད་བཅོམ་པ་སྟེ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་ པོ་ནི་འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདོད་པའི་ཟག་པ་ཟད་པས་ལྷའི་བུའི་བདུད་བཅོམ་སྟེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་འདོད་ཆགས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བདུད་བཞི་བཅོམ་ནས་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པའོ། །ཡང་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ ཐེག་པ་ལ་དབུལ་པོ་དང་།ངན་སོང་དང་། གཟུགས་མི་སྡུག་པ་དང་། གྲགས་པ་མེད་པ་དང་། དཔལ་མེད་པ་དང་། མ་རིག་པ་རྣམས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གིས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བཅོམ་སྟེ། འབྲས་བུ་དབང་ཕྱུག་དང་། རབ་མཆོག་དང་། གཟུགས་བཟང་དང་། གྲགས་ པ་དང་།དཔལ་དང་། ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པའོ། །ཡང་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐེག་པའི་སེམས་ཙམ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སྟོབས་བཅུ་མངོན་དུ་གྱུར་པས་ཀུན་གཞི་དང་། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བཅོམ་སྟེ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ མི་འཇིགས་པ་བཞི་མངོན་དུ་གྱུར་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང་།ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་བཅོམ་སྟེ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་དང་། མཚན་མ་མེད་པར་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ལས་ ཀྱི་སྒྲིབ་པ་བཅོམ་སྟེ་སོ་སོར་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་དང་།དོན་དམ་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པས་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། སྐྱེ་བའི་སྒྲིབ་པ་བཅོམ་སྟེ་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
宣说胜义菩提心修习誓愿，即"如是佛世尊"等。其中"如是"为引例。佛世尊即毗卢遮那等，因为既是佛又是世尊故。
其中佛者，如人醒来般从无明睡眠中醒来，如莲花开放般通达诸法而心开敷。世尊者，依声闻乘降伏四魔：
灭尽无明漏故降伏烦恼魔，因一切烦恼从无明生故。灭尽有漏故降伏死魔，因断除行苦而离贪故。灭尽见漏故降伏蕴魔，因取蕴即是我见故。灭尽欲漏故降伏天子魔，因断除颠倒贪欲故。如是降伏四魔后，具足尽智与无生智。
或依菩萨乘，以六波罗蜜依次降伏贫穷、恶趣、丑陋、无名、无德、无明，获得自在、最胜、妙相、名声、吉祥、智慧等果。
或依如来乘，于唯心中现证真如及十力故，降伏阿赖耶识及所知障，具足镜像智；现证真实边际及四无畏故，降伏染污意及烦恼障，具足平等性智；现证无相及四无碍解故，降伏分别识及业障，具足妙观察智；现证胜义及大悲故，降伏转识及生障，具足成所作智。

 །དེ་བཞི་ནི་ཟད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་ དེ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་སྐྱེས་པ་ནི་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐེག་པ་དབུ་མ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་བཅོམ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པས་ན་ བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ།།དེ་ཡང་མུ་བཞི་སྟེ། མུ་དང་པོ་སངས་རྒྱས་ཡིན་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཡིན་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཏེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་མི་སྤྱོད་པས་ལེགས་པ་དྲུག་དང་མི་ལྡན་པའོ། །མུ་གཉིས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡིན་ལ་སངས་རྒྱས་ མ་ཡིན་པ་ནི་ས་བཅུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཏེ།ཐུགས་རྗེའི་དབང་གིས་འཁོར་བམ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མུ་གསུམ་པ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཞུགས་པའི་ ཕྱིར་རོ།།མུ་བཞི་པ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སངས་རྒྱས་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཉིས་ཀྱི་ཚིག་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་སྒྲ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་ཡིན་ལ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་པས་སེམས་དཔའི་སྒྲ་གཅིག་མི་མངོན་པར་བྱས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་དོ།།དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་བསྒོམ་པའི་ སེམས་བརྟན་པས་སེམས་དཔའ་སྟེ།མུ་སྟེགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆེན་པོ་ནི་མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཆེན་པོ་བྱེད་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཡང་ན་ཡུམ་ལས་ཆེ་བ་བདུན་དང་ལྡན་པས་ཀྱང་སྟེ། སེམས་ཅན་ཆེན་པོའི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཆེན་པོའི་ལོག་པའི་ལྟ་བ་གཅོད་པ་དང་། སྦྱིན་པ་དང་། བློ་དང་། མཐུ་ཆེ་བ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པ་དང་། གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས ནས་ཀྱང་བདུད་འཇོམས་པར་བྱེད་པའོ།།དེ་ཡང་མུ་བཞི་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མིན་ལ། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆེན་པོ་ཡིན་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་པའི་ སྟོན་པ་ལྷ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
此四为尽智，唯为此而生即无生智之体性法界智。如来乘中观以无二智降伏所知障等一切，具无分别智故为世尊。
此亦有四句：第一句，是佛非世尊者，为声闻与独觉，因不行布施等六故不具六善。第二句，是世尊非佛者，为十地菩萨，因悲心故不舍轮回。第三句，二者皆是者，为如来，因波罗蜜圆满后入无住涅槃故。第四句，二者皆非者，为凡夫。是故从佛与世尊二词合一之声，应知指如来。
所谓大菩萨，既是菩萨又是大士，故隐去一个"士"字而称大菩萨。其中菩提即一切种智。以修习此心坚固故为菩萨，因较外道殊胜积集智慧资粮故。大者，为无边有情作大利益，因较声闻殊胜积集福德资粮故。
或如《般若经》中具七大故：于大有情中最胜、断大有情界邪见、布施大、智慧大、威力大、住大乘、披大铠甲而降魔。
此亦有四句：非菩萨亦非大士者，为声闻与独觉，因不作有情利益故。是大士非菩萨者，为外道师大天等，因未断烦恼故。

།གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་དང་མ་ཡིན་པ་ནི་སྔ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་ས་བཅུ་པ་རྣམས་ལ་བྱའོ། །དེ་དག་གིས་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ ཆེན་པོ་ལ་མཚོན་པའོ།།བྱང་ཆུབ་ནི་དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྟེ་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ལྟ་སྟེ། ཟད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་ པ་བཞིས་ནི་བྱང་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆུབ་པ་རྫོགས་པར་བྱས་པའོ།།ཡང་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསླབ་པར་རྟོག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཆེན་པོ་སྟེ་འོག་མ་གཉིས་དང་ཡང་དག་ པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་གཉིས་སུ་མེད་པར་མངོན་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱི་མགོ་འདྲེན་པའོ། །བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྒོར་ཞུགས་པའི་ རྣལ་འབྱོར་པའོ།།ཀྱང་གི་སྒྲས་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཅིག་པུར་མ་ཟད་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དུས་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་ངོ་བོ་སྟེ་སྐད་ཅིག་ལ་འཇིག་ཅིང་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་དུ་མཚོན་པའོ། ། བཟུང་ནས་ཞེས་པ་ནི་དང་དུ་ལེན་པའོ། །མདོར་བསྡུ་ན་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས་ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་སློབ་དཔོན་གྱི་སྤྱན་སྔར་དམ་བཅས་པའི་དུས་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཇི་སྙེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཐའ་ཡས་པའི་དུས་ལ་སྙེགས་པའི་སྒྲའོ། ། བྱང་ཆུབ་ནི་བཤད་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་སྙིང་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་སྟེ་རང་བཞིན་གྱི་དོན་འདོད་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལ་ཞེས་པ་ནི་རྟེན་གནས་བརྟན་པའོ། །གནས་པ་ནི་མངོན་དུ་གྱུར་པའོ། །རབ་ཏུ་ཞེས་པ་ནི་དུས་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚད་བསྟན་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་བཤད ཟིན་ཏོ།།ད་ནི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་མ་བསྒྲལ་བ་རྣམས་བདག་གིས་བསྒྲལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱུད་ལས་སིལ་བུ་བསྟན་པ་ལས། འདིར་མུ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་ལས་རེ་ཞིག་ངན་སོང་གསུམ་བསྒྲལ་བའི་དོན་ནི་ མ་བསྒྲལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཞེས་ཏེ།མ་བསྒྲལ་བ་ཡང་ཡིན་ལ་སེམས་ཅན་ཡང་ཡིན་པས་ན་མ་བསྒྲལ་བའི་སེམས་ཅན་ཏེ་ངན་སོང་གསུམ་མོ།

我来为您翻译这段藏文：
二者皆是与非者如前。如是大菩萨指十地菩萨。"彼等"指佛世尊与大菩萨。
菩提即大誓金刚真如现证菩提，因为是尽智与无生智自性五智之体性。即以镜智等四种尽智相为菩，以法界智无生智相为觉而圆满。或者，于一切法无颠倒学处思维即菩提，即一切相。此即为大，因区别于下二乘与正等菩提故。
其中发心即以修力现证无二心。"如是"为引导义。"我"指入密门瑜伽士。"亦"字表示不仅佛世尊与菩萨之词义。时即五蕴体性，因刹那坏灭无常故。"此"为现前指示。"从"为接受。略说"从此时起"，应知是在如来与上师前发誓之时。"尽"为趋向无边时之声。菩提如前说。其精要即菩提心，因成就自性所欲义故。"于"为依处坚固。"住"为现证。"极"为示究竟时量。余如前说。
今以世俗菩提心"我当度未度诸有情"等，世尊于续中零散宣说，此中合为一体。首先度三恶趣义即"未度有情"，因既是未度又是有情故为未度有情，即三恶趣。

 །དེ་ལ་མ་བསྒྲལ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཟིར་བས་དགེ་བའི་སེམས་ཀྱི་དྲན་པ་ཉམས་ཏེ་ངན་སོང་གསུམ་ལས་མི་ཐར་པའི་ ཕྱིར་རོ།།སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཚ་གྲང་དང་བཀྲེས་སྐོམ་ལ་སོགས་པའོ། །ཀུན་གཞི་དང་ལྡན་པ་སྟེ་དགེ་མི་དགེའི་ལས་སེམས་ཀྱིས་སྡུད་པས་ན་སེམས་ཅན་ཏེ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ལས་ནི་སེམས་ཀྱིས་སྡུད་པར་བྱེད། །ཡིད་ཀྱིས་ཀྱང་ ནི་རྣམ་པར་རྟོག་།ལས་ནི་མཐོང་བར་རྟོགས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་རྣམས་ལྷ་དང་མི་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་ན་བསྒྲལ་བ་སྟེ། ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོའི་མཐུས་སྡུག་བསྔལ་བཅོམ་ནས་དགེ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི དབང་ཕྱུག་ཚ་བའི་དམྱལ་བར་གཤེགས་ནས་དམྱལ་བའི་ས་གཞི་མཚོར་བསྒྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་འདིར་སྨྲས་པ།ཐུགས་རྗེ་ཆེ་ལྡན་དམྱལ་བར་ཆེད་དུ་གཤེགས། །ས་གཞི་མཚོར་བསྒྱུར་པདྨ་རྣམས་ཀྱང་སྐྱེས། །ཚ་བ་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་བྲལ་ཏེ། ། དགེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་བྲན་པ་སྐྱེད་པར་མཛད། །དེ་བཞིན་ཁབ་ཀྱི་མཆུ་ཅན་ལ་སོགས་པའི། །ཁ་ལ་ཕྱག་གིས་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན་ཕབ་ནས། །བཀྲེས་སྐོམ་བཅོམ་ནས་དགེ་བའི་སེམས་ལ་བཀོད། །བུང་བ་ལ་སོགས་གཟུགས་ཀྱིས་སྐལ་མཉམ་དུ། །དཀོན་མཆོག་མཚན བརྗོད་དགེ་བ་ཐོབ་པར་མཛད།།ཅེས་ཟ་མ་ཏོག་གི་མདོ་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དགོས་པའོ། །ལྷ་དང་མིའི་དོན་ནི་མ་གྲོལ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་བཅིངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ ལ་མ་ཆགས་པ་དང་བྱམས་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་བསྐྱེད་ནས་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བར་བྱས་པ་ནི་སྒྲོལ་བ་སྟེ་ཐར་པའི་ཆ་ལ་བསྐྱེད་པའོ།།ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དབུགས་དབྱུང་བའི་དོན་ནི་དབུགས་མ་ཕྱུང་བའོ་ཞེས་པ་སྟེ། སེམས་དང་སེམས་ལས་ བྱུང་བའི་ཆོས་བཀག་ནས་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་དག་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དོན་བསྟན་ནས་ཏེ། འཁོར་བའི་འཇིགས་པ་བསལ་བ་ནི་དབུགས་དབྱུང་བ་སྟེ་གཞན་དོན་ལ་བཙུད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ནི་ཡོངས་ སུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཐུགས་རྗེའི་དབང་གིས་འཁོར་བ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་དག་ལ་མི་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྟན་པས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་སྟེ། ཡོངས་སུ་མ་ལུས་པའི་གོ་འཕང་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
其中未度者，因为被苦所逼而失去善心念，不能从三恶趣解脱故。苦苦即如寒热、饥渴等。具阿赖耶故，以心积集善不善业故为有情。如《楞伽经》说："业由心所集，意亦复分别，业为所见解。"
令彼等获得天人故为度，以大神变力破除痛苦而发善心。如圣观自在王入热地狱，将地面变为湖泊等。此中所说：
"大悲具足入地狱，
地转为湖生莲花，
热恼众生离诸苦，
善心忆念令生起。
复于针口等众生，
手降甘露之流注，
破除饥渴住善心，
以蜂等形同业者，
宣说三宝得善根。"
如《华严经》所说。
"义"即发心之目的。天人之义即"未解脱"等，因为被贪等所缚故。于彼等生起无贪、慈爱及正见，令从轮回解脱即为度，即令生于解脱分。
声闻等安慰之义即"未安慰"，因阻碍心心所法而住极空性故。为彼等宣说大乘义，除轮回怖畏即安慰，即令入利他。
菩萨涅槃即"圆"等，因悲心力故住轮回。为彼等宣说无缘大悲故圆满涅槃，即圆满无余不住涅槃位。

 ། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་གནས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་འདས་མ་ཐག་པ་མཚོན་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ལས། འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཀུན་ལ་ཚིག་དང་ཡི་གེ བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པ་དེའི་ཆ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་འབྱེད་དོ།།དེ་སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྐྱེད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། །དེ་ལ་སྨོན་པ་ནི་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ངོ་བོ་སྟེ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བདག་སངས་རྒྱས་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྨོན་པ་དེས་བསྐྱེད་ པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཤེས་ཏེ་མི་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའོ།།དེའི་རང་བཞིན་ནི་ངོ་བོ་སྟེ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་སྨོན་པའི་སྒོ་ནས་རྐྱེན་བཞིས་འདུས་བྱས་པ་ནི་བསྐྱེད་པ་སྟེ་ཡིད་ལ་མངོན་དུ་བྱས་པའོ། །དོན་དམ་པ་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་བསྟན་པ་ནི་དོན་དམ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཏེ།དེ་ལ་དོན་དམ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་དམ་པས་དམིགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་མེད་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། ། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །དེ་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཏེ། དེ་ལ་བསྒོམ་པ་ཆོས་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཡོན་ཏན་སེམས་ལ་ཆགས་པར་བྱེད་པའོ། །དེའི་ནུས་པའི་ཁྱད་པར། ནི་སྟོབས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་གཉིས་གང་གིས་བསྐྱེད་ཅེ་ན། དེ་བསྟན་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་སྔགས་ནི་ཤེས་སྐྱོབ་སྟེ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་གསུངས་ནས་བཟླས་པའི ཕྱིར་རོ།།དེ་དང་པོ་ནས་དང་དུ་ལེན་པའི་སེམས་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་སྟེ་དེ་ལ་དང་པོ་འཇུག་པའི་ཐེག་པ་ནི་སྒོའོ། །དམ་ཚིག་གི་སྡོམ་པ་སྲུང་ཞིང་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ཡིག་འབྲུ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ནི་སྤྱད་པའོ། ། དེ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པ་ནི་སྤྱོད་པའོ། །སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ཡང་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་ཡིན་པས་ན། སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་ཕོ་མོ་ལ་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
宣说世俗菩提心发起方便即"如是"等。"如是"一词表示刚刚过去。从一切世俗法无自性中，以言词文字宣说而趣入世间名言，其分即称为世俗相而作区分。
"彼愿菩提体性发起"中，愿即希求体性，因为为利他故欲自成佛故。由彼愿所生菩提心即无缘大悲。其自性即体性，为大悲。即自相之义。以愿门由四缘所作即发起，为意中现前。
宣说胜义菩提心修习发起方便即"胜义"等。其中胜义即出世间殊胜智所缘一切苦空涅槃，为圣智行境。故与"为菩提发心"相连。
若问如何发起？即以修力。其中修即于法性等持功德令心爱乐。其功能差别即力，为智慧力。
若问此二菩提心由谁发起？为显示此故说"由密门"等。其中密为智护，因宣说无分别智与悲性后持诵故。从初接受之心即由密门行行，其中初入乘即门。守护三昧耶戒，修月轮与种字等现观次第即行。专一修习即行。既是由密门行行，又是菩萨，故为由密门行行菩萨，指瑜伽士瑜伽女。

 །དེ་དག་གིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་བརྟན པར་བྱེད་པས་ན་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུའི་མིང་བཏགས་པའོ།།ཡང་ན་བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ད་ནི་ཆོས་འདིའི་འགྲེལ་པ་རྩོམ་པ་ནི། དེ་ནས་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་འགྲེལ་ ལ་སོགས་མཇུག་སྦྲེལ་བའི་ཚིག་གོ།།ཡང་ན་བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་ཚིག་སྟེ་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཨ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཨ་ནི་ཡིག་འབྲུ་ཀུན་གྱི་མཆོག་།ཅེས་འབྱུང་བའོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་བ་ལས་མཚོན་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྩ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །བཤད་པ་ནི་འགྲེལ་པའོ། ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་རྟོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་སེམས་དད་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། རང་གི་བྱ་བ་འདི་ལ་བར་ཆད་ཞི་བར་གྱུར་ནས་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱ་བ་དང་། རང་གི་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པར་འདོད་ནས། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་བ་གསུངས་པ་ནི བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ལྷག་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅེས་པ་སྟེ། བདག་གི་ སྒྲས་ནི་རང་བཞིན་ལ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་གཟུགས་ཞེས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ།།དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པའོ། །ཡང་དཔལ་ལྡན་དེ་ལྷའི་རིགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་ན་དཔལ་ལྡན་ནོ། །དེ་ནི་ བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པའོ།།རྡོ་རྗེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་རིགས་ལྔའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ། །དེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཉོན་མོངས་པ་བཅོམ་པས་ན་མཚོན་ཆའོ། །དེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྟགས་སུ་ཕྱག་ན་ལྡན་པས་ ཅན་ཞེས་བྱའོ།།དེ་ནི་ཕྱག་མཚན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པའོ། །བཏུད་པ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པས་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །དེ་ལ་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
彼等亦令菩提心坚固故，是以因冠以果名。或者应知指贤劫菩萨。
今造此法释，即"次说其体性"等。"次"为根本与注释等相连之词。或为吉祥语，因为一切字母中阿字最胜，如说："阿为一切字中胜。"
"其"指根本。体性即根本自性。说即注释。
其中首先为显现分别心而生信心，及为自己此事消除障碍圆满成就，并欲宣说自师世尊大功德，故圣龙树说礼敬，即"菩提心"等。
其中菩提心即大空金刚智，因殊胜通达一切法无颠倒故。成为其自性即"菩提心体性"，"体"字应知是自性义，非见为所知自性之体。其异熟为三世一切如来所依不住涅槃体性即"菩提心体性身"，即金刚萨埵身大手印。此从智慧资粮圆满自利门而赞叹。
又具吉祥天种姓圆满故。或因具金刚萨埵身大手印故为吉祥。此从福德资粮圆满利他门而赞叹。
金刚即五智五部自性空性体性。因破颠倒烦恼故为兵器。以智慧标志持于手中故称"持"。此从手印门而赞叹。
"敬礼"即以身等礼拜。此从圆满自他二利门而赞叹。

 །ཡན་ལག་ལྔས་ས་ལ་རིག་པར་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་དང་། སེམས་ལ་མདུན་དུ་བྱས་ པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ།།ད་ནི་དབུ་ཞབས་ཀྱི་དོན་དུ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་སྲིད་པ་འཇོམས་ཞེས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྒོམ་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན་སྲིད་པ་འཇོམས་པ་སྟེ། དེ་ལ་སྲིད་པ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་ འདོད་པ་དང་།གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་སྲིད་པ་སྟེ་འབྱུང་ཞིང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རང་བཞིན་གྱིས་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པའི་སྲིད་པ་འཇོམས་པ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པའོ། །བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་ནི་བདག་གིས་བཤད་ཅེས་ གསུངས་ཏེ།འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་བདག་གིས་ཚིག་གི་གནས་ལྔ་དང་ལྡན་པར་འགྲེལ་པའོ། །དེ་གང་ཞེ་ན། ངེས་པའི་ཚིག་དང་། དེའི་རྒྱུ་དང་། དཔེ་དང་། ཉེ་བར་འགྲོ་བ་དང་། ངེས་པར་འགྲོ་བའོ། །དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཆེར་གཞག་པའི་དོན་ནི། བདག་ དང་ཕུང་པོ་ཞེས་པ་ནས་ཏེ།བདག་དང་ཕུང་པོ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །སོགས་པ་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་ཀ་ལ་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་ལ་སོགས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་བཅོ་ལྔའོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཇི་སྙེད་དང་མཉམ་པ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་སྒོ་ནས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཏེ། སྔ་མ་ལྟར་སང་པ་དང་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་མུ་གསུམ་སྟེ་དང་པོ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི སངས་རྒྱས་ཡིན་ལ་བླ་ན་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོ་སྡེའི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཏེ་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་བླ་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།གཉིས་པ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་ནི་གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མུ་གསུམ་པ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ པ་ནི་ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གང་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མ་སྤངས་པས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟ་བུའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདོད་ཅེས་འབྲེལ་ལོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ཅི་འདྲ་ཞེ་ ན་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།རྟག་ཏུ་ཞེས་པ་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་སྟེ་སྐད་ཅིག་མ་ལ་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པའི་དུས་གསུམ་མོ། །འདོད་པ་ནི་དོན་དམ་པར་དབུ་མའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བར་ཕྱེ་ནས་འདོད་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
以五肢着地合掌，以心向前之方式。
今说首尾之义，"修菩提心破坏有"中，修菩提心已如前说。其如何？即破坏有。其中有即五取蕴自性欲有、色有、无色有，因生起变化故。了知其自性如幻即破坏有，即无颠倒通达一切法。
宣说誓许即说"我说"，即圣龙树我以具五语处而释。何为五？即确定语、其因、譬喻、近行、决定行。
胜义菩提心广立义即"我与蕴"等。我与蕴如前。"等"字表示二者，我等即有情等十五。蕴等及"诸佛"等，即如世间微尘数由金刚乘门现证圆满成佛三世如来，如前为离垢与圆满故。
此亦有三边：初为正等觉而非无上，即大乘经门成佛，因金刚乘有上故。第二二者皆是，即密咒金刚乘佛，因究竟故。第三二者皆非，即小乘佛，因有大乘故，及未断所知障故非正等觉故。
如是诸佛欲菩提心相连。其相如何？即空相，其无自性为共相之语义。"常"即相续不断，为生灭刹那三时。欲即胜义中观相见而欲。

 །བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ཇི་ ལྟར་བསྒོམ་ཞེ་ན།སྙིང་རྗེས་བརླན་པའི་ཞེས་པ་ནས་ཏེ། སྙིང་རྗེ་ནི་རྣམ་པར་འཚེ་བའི་གཉེན་པོ་སྟེ་ཞེ་སྡང་མེད་པའི་ངོ་བོ་སྡུག་བསྔལ་དང་དེའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་དོན་གྱི་རྣམ་པ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྟེ། འདི་ལྟར་རང་བཞིན་ དང་།རྣམ་པ་དང་། དམིགས་པ་དང་། ས་དང་། རིགས་དང་། རྙེད་པ་དང་། སྐྱབས་མེད་པ་ལ་སྐྱབས་སྦྱིན་པ་དང་། མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་ནི་དུས་གསུམ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་པ་སྙིང་རྗེ་བའོ། །དམིགས་ པ་ནི་གཅིག་ནས་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་བའོ།།ས་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་དང་། བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་དང་། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་བ་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་སྙིང་རྗེ་པའོ། །རྙེད་པ་ནི་འདོད་ པ་དང་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་ལས་ཐོབ་པའོ།།སྐྱབས་སྦྱིན་པ་ནི་འཁོར་བ་ཆེན་པོས་འཇིགས་པ་ལའོ། །མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པ་ནི་གྲངས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་འཇམ་པར་གྱུར་པ་ནི་སྙིང་རྗེས་བརླན་པ་སྟེ། ཁོང་ ཁྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྙིང་རྗེས་བརླན་པ་ཡང་དེ་ཉིད་སེམས་ཀྱང་དེ་ཉིད་པས་སྙིང་རྗེས་བརླན་པའི་སེམས་ཏེ། སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་དེའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་བག་ཆགས་སོ། །ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའོ། །ནིའི་སྒྲ་ནི་ངེས་པའི་ དོན་བསྟན་པའོ།།ནན་ཏན་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྒོམ་པ་ལ་བརྟན་པའོ། །བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཡོན་ཏན་སེམས་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྒོམས་ ཞེས་སོ།།བསྟན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་སྙིང་རྗེའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ང་ནི་སྔར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་འགྲེལ་པ་ནི་མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཏེ། མུ་སྟེགས་པ་ནི་བྱེ་བྲག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་གིས་མེད་པའི་ ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི་བཏགས་པ་སྟེ་བདག་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲའོ།།གང་གི་སྒྲ་ནི་སྤྱིར་བསྟན་པ་སྟེ། བདག་དང་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་དང་གང་དང་འབྲེལ་པ་དེའོ། །རིགས་པ་ནི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
若问如何修彼菩提心？即"悲润"等。悲为害之对治，无嗔体性，以离苦及其因为相。此即具八种义相大悲：即自性、行相、所缘、地、种性、获得、于无救者施救、与不等等。
其中自性为三时无自性。行相为悲悯三苦。所缘为从一至三界有情之悲。地为未至定、殊胜静虑及第四静虑中悲故。种性为对声闻、独觉及凡夫之悲。获得为从离欲有顶烦恼而得。施救为对大轮回怖畏。与不等等为对无量一切有情悲故。
由此柔软即悲润，因无嗔故。悲润即彼心亦即彼故为悲润心，因令有情离苦及其因故为智慧习气。"以"即修习。"尼"字表示决定义。精进即于无颠倒修习坚固。"应修"即于菩提心等持功德令心熟习。彼菩提心三世诸佛所修。
宣说即"佛悲"等。今释前说"离一切事物"，即"诸外道"等。外道即胜论等。彼等无之颠倒增益即计度，说有我。"何"字为总说，即我及补特伽罗等任何之语义。彼与何相连即彼。理即现量等。

 །དེ་ཡང་ མངོན་སུམ་ནི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་འཁྲུལ་བ་སྟེ་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའོ།།རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་ཚུལ་གསུམ་ལ་སོགས་པས་དཔྱད་པ་སྟེ་རང་གི་དོན་ལ་སོགས་པའོ། །བརྟག་པ་ནི་དཔྱད་པའོ། །རིག་པས་དཔྱད་ན་འདིར་འགྱུར་ཏེ། ཕུང་པོ་ཀུན་གྱི་ནང་ན་ནི། །བདག་པོ་ འགའ་ཡང་མི་རྙེད་དོ།།སྣོད་ལ་རྫས་གཞག་པ་ལྟར་རམ་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་བདག་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ཉིད་རྟག་པ་དད་ནི་ཕུང་པོ་ཡོད་པ་སྟེ་མི་རྟག་རྐྱེན་གྱི་དབང་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དང་འདྲ་བའི་བདག་གཟུགས་མིན། །ཕུང་པོ་ལྟར་མི་རྟག་པ་ བདག་གི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ཏེ།ལུས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྗེ་བ་ལ་གཅིག་ཞུགས་ནས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་རྟག་པར་བདག་ཅེས་མུ་སྟེགས་པ་འདོད་དོ། །དེ་ལྟ་བསན་ཕུང་པོ་གང་ཡིན་ན་བདག་ཡིན་ཞེས་ཐ་མི་དད་པར་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སྣོད་དུ་གཞག་པའི་རྫས་ལྟར་གྲུབ་པོ་ཞེ་ན། རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཀྱང་། །རྟག་དང་མི་རྟག་འགའ་ཡང་མེད། །རྟེན་ནི་སྣོད་ལྟ་བུ་སྟེ་ཕུང་པོའོ། །བརྟེན་པ་ནི་རྫས་ལྟ་བུ་སྟེ་བདག་གོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་ཀྱང་རྟག་པ་དང་ནི་མི་རྟག་པ་མེད་དེ་བདེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་གནས་པ་ལྟར་རྟག་པ་ནི་མི རྟག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་བདག་ཅེས་བྱ་བ་མེད་དོ།།དེ་ལྟར་བདག་མ་གྲུབ་ན་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་མི་འགྲུབ་པས་ན། བདག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་བྱེད་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །ཅིའི་ ཕྱིར་ཞེ་ན།ཆོས་ཅན་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བདག་ཆོས་ཅན་བྱེད་མཁན་གྲུབ་ན་བྱེད་པ་པོ་དང་། བྱེད་དུ་འཇུག་པ་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཡོད་དུ་ཆུག་ན་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཅན་ནི་བདག་སྟེ་ བདག་པོའི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བདག་གིར་འཛིན་པའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །འཇིག་རྟེན་ནི་འཁོར་བ་སྟེ་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པས་མི་རྟག་པའོ། །བསམ་པ་འཇུག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡོད་ན་ཡོད་ལ་ཆོས་ཡོད་ན་ཆོས་ཅན་ཡོད་ཅེས་ ངེས་པར་རྟོགས་པའོ།།དེ་ལྟར་བདག་སུན་ཕྱུང་ནས་བརྟགས་པ་སུན་འབྱིན་པ་ནི་རིམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དེ་ལ་རིམ་ནི་སྔ་ཕྱིའོ། །ཅིག་ཅར་ནི་དུས་གཅིག་ཏུའོ།

我来为您翻译这段藏文：
其中现量即离分别无错乱，即根等。比量即以三相等观察，即自比等。观察即审察。以理观察此成：于诸蕴中，不得任何主宰。如器中置物，或与彼不异之我亦无，此为宣说。
彼即常而蕴有，因无常随缘转故。与彼相似我非色，如蕴无常非我体性。身蕴更替中一入而相续不断为常我，外道许此。如是蕴即我，非成不异。
若谓如器中置物而成？依所依方式，常无常皆无。依即如器，即蕴。所依即如物，即我。如是方式亦无常与无常，如乐苦不俱住，常与无常不俱住故无所谓我。
如是我不成则补特伽罗等不成，故说"彼我无"等。其中作者即作者及令作者等。何故？"若有法相"等，若成我法相作者，则容有作者及令作者等法，我无等法岂有？不应有。
其中法相即我，因持主宰相故。"诸法"等即我所执诸法。世间即轮回，因生灭故无常。若有法相有法，若有法有法相，为决定了知。
如是破我后破计度即"渐"等。其中渐即前后。顿即一时。

 །ཅི་ཕྱིར་རྟག་དོན་བྱས་པ་མེད། །རྟག་པ་ནི་རང་བཞིན་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གནས་སྐབས་སུ་ཆོས་ གཞན་དང་གཞན་དུ་གྱུར་ན་ཡང་རྫས་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་དོན་ཏེ་ཕྱིའི་དངོས་པོའོ། །དེ་ཡང་རིག་པས་བརྟགས་ན་བརྟག་པའི་དོན་མེད་དེ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིག་ཅར་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ། སྔ་ ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཐ་དད་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་ཕྱི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཕྱི་ནི་བདག་གིར་འཛིན་པ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ནང་ནི་བདག་ལ་སོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བསྡད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ནུས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་ ལ་གལ་ཏེ་ནི་བརྒྱ་ལམ་ནའོ།།ནུས་པ་ནི་མཐུའི་ཁྱད་པར་རོ། །ཅི་སྟེ་ནི་དྲི་བའོ། །ལྟོས་པ་ནི་བསྡད་པའོ། །དེའི་ཞེས་པ་ནི་བརྟག་པའོ། །དངོས་པོ་ཀུན་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སོ། །དུས་གཅིག་བསྐྱེད་པ་ནི་ཐ་མི་དད་པར་ལྷན་ཅིག་བྱས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་གཞན་ བསྙག་པའོ།།གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བསྙད་པའོ། །དེ་བས་ན། རྟག་དང་ནུས་པ་དང་ལྡན་མིན། །ཞེས་ཏེ་དུས་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གལ་ཏེ་དངོས་པོ་བརྟགས་པ་ཉིད་མེད་དེ། །རིག་པས་ བརྟགས་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པར་འགྱུར་བའོ།།མི་རྟག་པ་དེ་མ་ཐག་པ་དངོས་པོ་སྐད་ཅིག་ལ་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ལ་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གསུམ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཉིད་དུ་རྒྱུ་བྱས་པའི་རྒྱུ་དེ་མུ་སྟེགས་པའི་རྟག་པ་ཤེས་པར་བྱ་ བའོ།།དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སྐད་ཅིག་མ་ནི་དུས་ཀྱི་མཐའ་སྟེ་རྩལ་པོ་ཆེའི་སེ་གོལ་གཅིག་ལ་དུས་ཀྱི་ཆ་དྲུག་ཅུ་རྩ་ལྔ་འགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དངོས་པོ་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་གང་གིས་མི་སླུའོ་ཞེས་ཏེ། དེ་ལ་མི་རྟག་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པ་ སྟེ་ངོ་བོ་ཟིན་མ་ཐག་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ།།བྱེད་པ་ནི་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའོ། །གང་གིས་སླུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་དང་ལྡན་པའི་ལྟ་བ་གང་གིས་ཀྱང་ཟློག་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལྟར་མུ་སྟེགས་པའི་ལྟ་བ་བཀག་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལྟ་བ་གཙོ་བོར་གཞག་པ་ གསུངས་པ་ནི།གཟུགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་གཟུགས་ནི་ཐོག་པ་དང་བཅས་ཤིང་རེག་ཏུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
何故常义无所作？常即自性、自在天等，虽于位中转为异异法，许彼实体如是住故。彼所生果即义，为外事物。此亦以理观察则无所观察义，因依赖因缘故。顿亦不成，因前后世间差别生故。
是故"外及"等，外即我所执瓶等。内即我等。若谓依因缘，则"若能"等。其中"若"即或许。能即力差别。"岂"即问。依即依赖。"彼"即观察。一切事即世界界。同时生即无差别俱作。"若"即寻求他次第。"依他"即说依因缘。
是故"常与力非具"，因非一时作故及依因故。是故若观察事物即无，以理观察则一切事物成无常。无常彼刹那事物于刹那刹那生灭故。
其中"常"即于三时因果性中作因之因，应知为外道之常。事物已如前说。刹那即时边际，因大力士一弹指间六十五时分灭故。是故事物无常故何作不欺，其中无常刹那生灭，因得体即灭故。作即自在天等。"何欺"即任何真实见亦不能遮止之语义。
如是破外道见已，说立声闻见为主："色及"等。其中色因有碍可触故。

 །དེ་ཡང་བཅུ་གཅིག་སྟེ་དབང་པོ་ལྔ་དང་། ཡུལ་ལྔ་དང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་སོ། །ཚོར་བ་ནི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བཏང་ སྙོམས་ཏེ།དེ་ཡང་མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལ་སོགས་པ་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །འདུ་ཤེས་ནི་མཚན་མར་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །འདུ་བྱེད་ནི་ཕུང་པོ་བཞི་ལས་གཞན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་དང་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་གྲངས་ མེད་པས་སོ།།ཕུང་པོ་ལྔ་ཆར་འདུ་བྱེད་ཡིན་པ་ལ། འདི་གཅིག་པུ་ལ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོར་ཅིའི་ཕྱིར་གདགས་ཤེ་ན། གཟུགས་དང་། སེམས་དང་སེམས་གང་ཡང་མ་ཡིན་པ་འདུ་བྱེད་པ་ཙམ་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་བཅུ་བཞིའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ ནི་སོ་སོར་རྣམ་པར་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་དང་ཡིད་དོ།།དེ་རྣམས་ཕུང་པོ་ལྔ་ཞེས་ཏེ་བཞི་དང་དྲུག་སུན་ཕྱུང་བ་ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ་ལྟར་ཕུང་པོ་དྲུག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུངས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་ལས་དུས་གསུམ་དང་། གཏམ་ བཞི་དང་།ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་བཞི་དང་བཅས་པ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔ་ཞེས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་ཅེ་ན་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ཕན་འདོགས་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ་སྟོན་པ་ལ་ཉན་ཅིང་ཐོས་ནས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་བཞི་ཚེ་གཅིག་ ལ་མངོན་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཕན་པ་ནི་ཕྱིས་ལེགས་པའོ། །ད་ནི། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་བདག་སོགས་མེད་པ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་བཅོ་ལྔ་བསྡུའོ།།དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་པ་ནི་མེད་པའོ། །དེ་འདྲ་བའི་ཕུང་པོ་ཙམ་ཡང་གཞོམ་པར་བྱ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཕུང་པོ་ལྔ་བཀག་ནས་ཁམས་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གཞག་པའོ། །ཕུང་པོ་ཁོ་ན་བཀག་ པར་མ་ཟད་ཀྱི་ཁམས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་སྟེ་ཇི་ལྟར་གཞག་ཅེ་ན།།གཟུགས་ནི་དབུ་བ་འདྲ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་ཉམ་ཆུང་བས་དབུ་བ་སྟེ་རེག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གཟུགས་ཀྱང་ངོ་། །བྱུང་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པ་ནི་ཆུ་ བུར་ཏེ་ཚོར་བ་ཡང་བདེ་བ་བྱུང་མ་ཐག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བས་སོ།།སྣང་བ་ཡང་མེད་པས་སྨིག་རྒྱུ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་འདུ་ཤེས་ཀྱང་ཀ་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྩེ་མོ་དང་། དབུས་དང་། རྩ་བར་ཕྱེ་ན་དེའི་འདུ་ཤེས་མེད་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
此有十一，即五根、五境及无表色。受即乐、苦、舍，此亦眼触等十八。想即持相自性。行即异四蕴相。以不相应色及心心所法无量故。
五蕴皆是行，于此一独立为行蕴何故？非色非心非心所唯行作不相应十四。识即各别了知相，眼识等六及意。彼等名五蕴，破四与六如提婆所说，因无六蕴故。
说者，小乘中三时、四谈、出离及四俱，亦说为五蕴故。何故说？为利声闻，声闻即阿罗汉佛，闻教而听已，于一生中现证四顺决择分故。利即后善。
今释"蕴界及处，所取能取皆远离"，说"世间无我等"。等字摄十五补特伽罗等。观察不成即无。如是唯蕴亦应破，大乘中破五蕴已，立三界等性唯识。
非唯破蕴，亦"界"等。云何安立？"色如泡"等。自性柔弱故如泡，因不可触故。如是色亦尔。生已即灭为水泡，受亦乐生已即生苦故。现亦无故如阳焰，如是想亦柱名分顶、中、根时无彼想。

 །སྙིང་པོ་མེད་པས་ཆུ་ཤིང་སྟེ། །འདུ་བྱེད་ཀྱང་འཁོར་ བའི་ཆོས་སུ་ཕྱི་རོལ་དུ་སྣང་ཡང་སྙིང་པོ་མེད་དེ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།གཞན་སླུ་བས་ན་སྒྱུ་མ་སྟེ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་མེད་པ་ལ་ཤེས་པ་བཞིན་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ བསྟན་པ་ནི་བསླབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་སོ།།ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་མ་ལུས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ས་བཅུ་པ་རྣམས་ལའོ། །ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ལོ། །བསྟན་པ་ནི་རྗེས་སུ་སློབ་པའོ། །དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།དབུ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གང་ཞེ་ན། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་ས་ལ་སོགས་པ་ནི་གཟུགས་ཆེ་ཕྲ་ཡོད་དོ་ཅོག་གི་འབྱུང་གནས་དང་གཟུགས་ཀུན་ལ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ནམ་མཁའ་ནི་ འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཀུན་དུ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་རྣམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞིའི་དངོས་གཞིའོ། །དེ་ནི། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོར་རབ་ཏུ་གསལ། །ཞེས་བྱ་སྟེ་གསལ་བ་ནི་མངོན་དུ་གྱུར་པའོ། །གཟུགས་མེད་ཉིད་དུ་གཞན་རྣམས་ནི། །ཞེས་པ་ནི་མིང་ བཞིའི་ཕུང་པོའོ།།གཟུགས་ལས་གཞན་གཟུགས་མེད་པ་སྟེ་ཐོགས་པ་མེད་ཅིང་གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལྔའི་ནང་ན་གཅིག་ནི་གཟུགས་དང་བཞི་ནི་གཟུགས་མ་ཡིན་པ་སོམ་ཉི་མེད་པར་གསལ་བར་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་སྟེ་ཕུང་པོ་བཞི་ནི་སེམས་དང་སེམས་ ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།གཟུགས་དང་གཟུགས་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་ལས་ཁམས་ལ་སོགས་པ་ཡང་གཞན་མ་ཡིན་པ་ནི་ཁམས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འོ་ན་དབུ་བ་དང་འདྲ་བའི་གཟུགས་ནི་རྫས་སུ་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་ཀྱི་མཐའ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྫས་སུ་འདོད་དོ་ཞེ་ན། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་མཐའ་མའི་ཆ་ནི་རྡུལ་ཕྲན་ཏེ། ཐོགས་པ་མེད་ཅིང་མདུན་རྒྱབ་ཀྱི་ཆ་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་གཉིས་ཏེ་བསགས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང རྫས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་པོ།།དང་པོ་ནི་བརྒྱད་དང་དགུ་དང་བཅུ་བསགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བརྒྱད་བསགས་པ་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་དང་། གཟུགས་དང་། དྲི་དང་། རོ་དང་། རེག་བྱ་རྣམས་ཏེ་བརྒྱད་ཕན་ཚུན་བསགས་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
无实故如芭蕉，行亦虽现为轮回外法而无实，因唯缘起故。欺他故如幻，如是识亦于无能所知中现为能知故。如是"蕴"等所说为应学法。
"一切"即无余差别。菩萨即于十地。"于"即境。说即随学。如是说五蕴无自性。
问：泡等为何？说"大种"等，地等为一切粗细色之生处，及遍一切色共相故。是故虚空非大种，因遍故。从彼所生法即四大种本体。此即"色蕴极明显"，明显即现前。"余无色性"即四名蕴。异色无色，因无碍不可取故。
如是五蕴中一为色四非色，无疑明显即无疑，因四蕴为心心所法故。色与非色相外，界等亦非他，即"界所说"等。
若谓如泡之色非许为实，何故？若谓色之极微许为实，"色无色微尘"等。色之究竟分即微尘，无碍无前后分。此亦二种：积聚极微及实体极微。初者因积八九十故。其中积八者，四大种及色、香、味、触八互积而生故。

 །དགུ་བསགས་ པ་ནི་སྒྲ་སྟེ་གོང་མ་རྣམས་དང་སྒྲ་ཉིད་བསགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།བཅུ་བསགས་པ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་སྟེ། གོང་མ་དགུ་དང་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་བསགས་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྫས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནི་གཅིག་པུར་སྣང་བའོ། །རྫས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེས་མིག་ ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་བསྐྱེད་མི་ནུས་པས།གཟུགས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲན་དབང་ཤེས་མིན། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་དབང་པོས་མི་སོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དབང་པོ་ནི་བག་བྱེད་པ་དང་རྟེན་མཛེས་པར་བྱེད་པ་དང་། རང་རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་དབང་བྱེད་པ་དང་། རང་རང་གི་ རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་རྣམས་ལ་དབང་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་ཤེས་པ་ནི་ཚོགས་དྲུག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་གཏན་ཚིགས་གསུངས་པ་ནི། བསྐྱེད་པས་འདས་པ་མ་ཡིན་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ སྟེ་དབང་པོ་ལྔ་ལས་འདས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་དོན་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ།།འོ་ན། གང་གིས་བསྐྱེད་ཅེ་ན། །དེ་དག་འདུས་པ་ལས་སྐྱེ་སྟེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་དག་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་འདུས་པ་བུམ་པ་དང་། སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱིས་མིག་ལ་ སོགས་པའི་རྣམ་ཤེས་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཀྱི་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།འདུས་པ་དེ་ཡང་འདོད་པ་མིན། །བུམ་སྣམ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་འདུས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་དོན་དམ་པའི་རྫས་སུ་མི་འདོད་པ་སྟེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་བས་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་བསྐྱེད་ལ་འདུས་པས་ནི་བསྐྱེད་ན་ཡང་རྫས་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྫས་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་མེད་དོ། །ཕྱི་རོལ་པའི་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱིས་བཀག་པར་གསུངས་པ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ སྟེ་དེ་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་བཞི་དང་སྟེང་འོག་སྟེ་དྲུག་གོ།།དེ་ལྟར་ཐ་དད་པ་ནི་རབ་ཕྱེ་བས་ཤེའོ། །དེ་བས་ན་ལྟོ་རྒྱབ་ཀྱི་ཆ་མེད་པར་འདོད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་ཡང་དབྱེ་བར་མངོན་ཞེས་ཏེ། རྫས་སུ་གནས་པའི་ཆོས་ལ་ཕྱོགས་བཞི་དང་སྟེང་འོག་ཁས་བླངས་ དགོས་སོ།།མངོན་ཞེས་པ་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་གོང་མའི་དོན་ཡིན་པར་གསལ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར། ཟུར་དང་ཟུར་ཅན་རྟོག་པ་གང་། །དེ་ནི་རྡུལ་ཕྲན་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་ཟུར་ནི་ཕྱོགས་ཆ་དྲུག་གོ།

我来为您翻译这段藏文：
积九者即声，因上诸法与声积故。积十者即身等根，因上九法与身等积而生故。实体极微即独现。彼实体极微不能生眼等识，故"色微非根识"，因极微不为根所行故。
其中根即作用、庄严所依、于各自境得自在、及能生各自识故。彼识即六识聚。"非"即不生义。说其因由："生已非过去"等，因不能生五根所过境之识故。
若问：由何生？"彼等和合生"，即彼等极微八等和合瓶、毯等境生眼等识，非由他故。"和合亦非许"，如瓶毯等极微和合境非许为胜义实，何故？因坏相故。
是故极微不生识，和合虽生而非胜义实，故外实境无。说破外道实有极微："方分"等。其中方分即四方上下六。如是差别由分析知。是故许无前后分之极微亦显可分，于实有法须许四方上下。"显"即瓶等上义明显义。
是故"角与有角思，彼岂成极微"，其中角即六方分。

 །ཟུར་ཅན་ནི་རྡུལ་ཕྲན་ཏེ་ཟུར་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་དག་ཏུ་ནི་རྟོག་པ་གང་། །དེ་ནི་རྡུལ་ཕྲན་གལ་འགྱུར། །ཞེས་ཏེ་བསགས་པ་ནི་ཡན་ལག་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་གནས་ཀྱི་ཚད་མ་དང་། རིགས་ཀྱི་ཚད་མ་དང་། དུས་ཀྱི་ཚད་མ་དང་དོན་བྱེད་པའི་ཚད་མ་བཞི་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། ཕྱིའི་དོན་རྣམ་པ་གཅིག་དང་། ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་ལ་ཕྱིའི་དོན་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དྲུག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིའི་དོན་ཡང་དེ་རྣམ་པ་གཅིག་ཀྱང་དེ་ཉིད་པས་ཕྱིའི་དོན་རྣམ་པ་གཅིག་ལ་ཡང་ཞེས་པ་སྟེ། བདེ་བའི་རྫས་གཅིག་ལ་ཞེས བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་གཞན་ལ་བསྙག་པའོ། །རྣམ་ཤེས་བདེ་བར་རབ་ཏུ་འཇུག་།ཅེས་པ་ནི་བདེ་བདེ་ལ་ཡང་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་དུ་དམིགས་ཏེ་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་བདེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ སིམ་པ་དང་སིམ་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་ནི་བྱེད་པའི་གཟུགས་ཏེ་མཛེས་པ་དང་མི་མཛེས་པའོ།།བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཉིད་གཞན་དང་གཞན་དུ་འགྱུར་ཞེས་ཏེ་བདེ་བ་སྡུག་བསྔལ་བདེ་བར་འགྱུར་བའོ། །དེའི་དཔེ་གང་ཞེ་ན། དཔེར་ན་བུད་མེད་ཅེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ཁོ་ནའི་ལུས་ཏེ།ལང་ཚོ་དང་ལྡན་པའི་ལུས་ཏེ་ལུས་གཅིག་པུ་དེ་ལའོ། །དེ་ལ་ཀུན་དུ་རྒྱུ་ནི་མུ་སྟེགས་པ་མི་གཙང་བ་བསྒོམ་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་བས་ན་རིགས་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་གསུངས་པ་ནི་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། ། ཕྱི་རོལ་ཀྱི་རྫས་མེད་ན་དོན་མེད་པར་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། རྨི་ལམ་གནོད་སྦྱིན་དོན་བྱེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྨི་ལམ་དེ་ནི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ལ་བག་ཆགས་དང་ཁམས་དང་མི་མ་ཡིན་པའི་དབང་དུ་གྱུར་ནས་མཐོང་བའོ། །དེའི་རྒྱུས་ཕོ་མོ ཕྲད་པ་མེད་ཀྱང་ཁུ་བ་ཟག་པའི་གནོད་པ་འབྱུང་བ་བཞིན་དོན་དུ་བྱེད་པ་སྟེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་ཀྱང་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་དོ།།དེ་བས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཏེ། སེམས་སྣང་བ་ལས་གཞན་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྫས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
有角即极微，因具角故。"于彼等思维，彼岂成极微"，即积聚成有支分义。
若谓违处量、类量、时量、作用量四者，"外境一及"等。其中外境即色等六，因自性故。外境亦彼一，即彼故"于外境一及"，即于乐事一之语义。"及"即寻求余门。"识趣入乐"者，即于乐乐亦圣者见为苦，因变坏苦故。
此即"乐及"等，生彼适意不适意即作用色，美与不美。彼乐苦转异异，即乐转苦苦转乐。其喻何？"如女"等，"一"即唯一身，具青春之身，即于一身。其中遍行即外道修不净观。余易知。是故说类等量即唯无。
若谓无外实则不应无义，"梦夜叉作用"等。彼梦为二随烦恼所胜，依习气、界及非人力而见。由彼因虽无男女交合亦生精漏害，如是作用，即虽无色等外境亦作见等事。
是故"非自性"，即异心显故，无实自性故。

།གཉིད་ལོག་པ་དང་སད་པ་མི་འདྲའོ་ཞེ་ན། རྨི་ལམ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་ན་རྫས་མེད་པར་གནོད་པ་ལྟར། སད་པ་ན་ཡང་ཕྱིའི་རྫས་མེད་པ་ཁོ་ནར་དོན་བྱེད་པ་གྲུབ་པ་སྟེ། དཔྱད་ན་གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ།།འོ་ན་གཟུང་འཛིན་གྱི་ངོ་བོ་གང་ལ་བྱ་ཞེ་ན་གཟུང་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཞན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་གིས་སེམས་ཙམ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལ་ཆེ་རུ་ཞེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དོན་ དེ་ཉིད་ནི།རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པར་ནི། །ཕྱི་དོན་ཡོད་པ་འགའ་ཡང་མིན། །ཞེས་དེ་ལྟར་རིགས་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སུན་ཕྱུང་ནས་རྣམ་པར་རིག་པ་སེམས་ཙམ་ཆེར་གཞག་པ་ནི་དངོས་པོ་ཞེས་པ་ནས་ཏེ། དེ་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་བདག་ཉིད་ ཁམས་གསུམ་དང་དུས་གསུམ་དང་གཡོ་བ་དང་མི་གཡོ་བའི་ཆོས་སོ།།དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་གོང་གི་གཏན་ཚིགས་བསྙག་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་རབ་སྣང་བའི། །གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པ་ཐོགས་པ་མེད་ཅིང་རེག་ཏུ་མེད་ཅིང་ གཟུགས་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཐོགས་པ་དང་བཅས་ཤིང་རེག་ཏུ་ཡོད་པའི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ཡིན་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཇི་ལྟར་གཟུགས་མེད་པའི་ཆོས་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ནི་འཁྲུལ་ པའི་དབང་གིས་བར་སྣང་ལ་སྣང་བའི་རྟ་ལ་སོགས་པའོ།།སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ཆུ་ཟླ་ལ་སོགས་པ་བསྡུའོ། །སྐྱེ་བོ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་འཁྲུལ་པ་ནི་སེམས་ཐ་དད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་དོན་གྱི་མགོ་འདྲེན་པའོ། ། སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་བསྡུའོ། །འོ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལོག་དོན་དུ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །སྐལ་ཆེན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ སྟེ་མཐའ་ཡས་པའི་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་།ཐེག་པོ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁམས་གསུམ་གྱི་མཆོད་པས་མཆོད་པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཙམ་ཆེར་ནི་གཞག་པ་ ཡིན།།ཁམས་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་སེམས་ཙམ་ཁྱད་པར་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།

我来为您翻译这段藏文：
若谓睡眠与醒时不同，"梦"等，如梦中无实而有害，醒时亦唯无外实而成作用，因观察唯能取所取迷乱故。
若问能取所取性何所作，"所取"等，复由分别力，唯心所取能取诸事之语义。其中"大"即殊胜义。彼义即："无识时，外境全非有。"如是以理破外境已，立唯识唯心大，即"事"等。
其中"一切"即能取所取自性三界三时动不动法。"是故"即寻求上因。"识极显现，色相显现"者，即胜义无碍不可触非色之识，亦现为有碍可触之色之语义。
若问何故无色法现为色？"如幻"等。其中乾闼婆城即由迷力现于虚空之马等。"等"字摄水月等。众生即凡夫，因烦恼业力生故。心迷即异心。"如是"即引义。"等"字摄声等。
若问世尊何故说蕴等？"为除我执"等。"彼亦"即蕴等。大士即菩萨，因具无边利生福分故，因具住大乘福分故，因具三界供养福分故。"唯心大立"，即三界等自性唯心殊胜住之语义。

 །ད་ནི་ཆོས་བདག་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་འགྲེལ་པ་ནི། སེམས་ཙམ་འདི་ནི་སྣ་ཚོགས་སུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡོ་བ་ དང་མི་གཡོ་བའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སོ།།དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའོ། །དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ནི་མི་མཇེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ལྟ་བུའོ། །གྲུབ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཙམ་གཅིག་པུ་ལས་བྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའོ། ། གང་གི་ཡིན་ཞེ་ན་རྣམ་ཤེས་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཇི་ལྟར་རྣམ་ཤེས་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ནི་རང་བཞིན་གང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡིན་པ་དེ་ད་ནི་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོག་མའི་མགོ་རྩོམ པའོ།།དེ་ལ་རེ་ཞིག་སེམས་ཙམ་དུ་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ནི་འདི་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་དུ་སྣང་བའི་གཡོ་བ་དང་མི་གཡོ་བའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །ད་ནི་སེམས་ཙམ་ཞེས་ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དགེ་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྟག་ཏུ་ཞི་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་སེམས་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། བྱིས་པ་སྐྲག་པ་སྤང་དོན་དུ། །ཞེས་ཏེ་དེ་ལ་བྱིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པ་མེད་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའོ། ། ཡང་ན་སྟོང་པ་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་དོན་མ་རྟོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལས་དམན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྲག་པ་སྤངས་པ་ནི་ཆད་པར་ལྟ་བར་ལྟུང་དུ་དོགས་ན་དང་ངས་པ་སྟེ། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་དུ་ཚོགས་སོགས་པ་མེད་ན སངས་རྒྱས་པར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ།།དེ་བས་ན་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དང་འབྲེལ་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མིན་ པ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཡང་དོན་དམ་པ་དང་རང་བཞིན་ཡོད་པ་མིན་ཞེས་བྱ་བའོ།།དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་མེད་ན་ཀུན་བརྟགས་དང་གཞན་དབང་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། སྟོང་ཉིད་གཅིག་བདག་ངོ་བོ་ནི། །སེམས་ལ་འདི་ལྟར་རྟོག་པ་སྟེ། ། དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་སེམས་ཙམ་ཁོ་ན་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་དོན་གསུམ་དུ་རྟོག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

我来为您翻译这段藏文：
今释法无我平等性："此唯心种种"等。"种种"即动不动世界。彼有二种：杂染及清净。其中杂染如娑婆世界。"成"即唯从唯心生义。谁之？识论师等，即瑜伽行者见。"如何识自性"者，今当说唯识性如何自性，"今"即开始下文。
其中首先说唯心之义，"此等"等。"此等一切"即前所现动不动诸法。"今唯心"及"能仁教"者，即佛世尊，因身语意善一切相常寂自性故。如是唯心所说者，"为除愚者怖"，其中"愚者"即无闻凡夫。
或未解十八空义菩萨，因劣如来故。除怖即恐堕断见而惊怖，谓三无数劫积资若无则不成佛故。是故说唯识之语义。"彼"即连上。真如即无变，因成如来境故。"非"即唯识亦非胜义及有自性义。
如是若无唯识，遍计、依他、圆成如何？"空一我自性，于心如是思"，即胜义无自性唯心，思为三自性义。

 །གང་ཞེ་ན་ཀུན་བརྟགས་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཀུན་བརྟགས་ནི་གཟུང་འཛིན་ཏེ། ཕྱི་ནང་བརྟག་པ་ཙམ་ནི་ཡིན་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན དབང་ནི་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ཏེ་རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་གྱི་དབང་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་སོ། །མི་འགྱུར་བར་ཡོངས་སུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དུ་བསྟན་པ་དེ་ནི། ཆོས་བདག་མེད་པ་ལྟ་བུ་ནི། །ཞེས་ ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།གང་ལ་བསྟན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཐེག་ཆེན་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སོ། །ཆེན་པོ་ནི་དམིགས་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དང་། རང་གཞན་དོན་ འགྲུབ་པས་ན་གྲུབ་པ་ཆེ།།བདག་མེད་གཉིས་ལྡན་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་དང་། །བསྐལ་པ་གསུམ་ལ་བརྩོན་དང་བླ་མེད་པའི། །བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་ཐབས་དང་མི་གནས་པའི། །མྱ་ངན་འདས་པ་གྲུབ་པས་འབྲས་བུ་ཆེ། །འཁོར་བ་སྲིད་དུ་གཞན་དོན་ལས་ཆེ་ཉིད། །དོན་བདུན་ ལྡན་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་བཤད།།ཅེའོ། །ཡང་ན་སྲིད་པ་དང་ཞི་བར་མི་རྟོག་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་དུས་གསུམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མོས་པ་ནི་དགའ་བའོ། །དེ་འདྲ་བའི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཙམ་ནི། རང་སེམས་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ། ། མདོར་བསྡུ་ན་ནི་དེ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཏེ་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཆོས་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མདོར་བསྡུས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལྟ་བ་མདོར་བསྟན་པའོ། །ཡིན་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་སུན་ཕྱུང་ནས ད་ནི་རྣམ་པ་མེད་པ་མི་འཐད་པར་བསྟན་པ་ལས།རེ་ཞིག་རྣམ་པ་མེད་པའི་སེམས་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་ནི། །རང་སེམས་དབང་དུ་གྱུར་ཉིད་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཀུན་གཞི་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྟོག་པ་སྤངས་ཏེ་བདག་རང་གི་ ངོ་བོར་གྱུར་པའོ།།བརྟེན་པ་ནི་ཀུན་གཞི་སྟེ་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྟོགས་པ་ལས་གཞན་མི་རྟོག་པར་གྱུར་པ་ནི་གཞན་འགྱུར་བ་དག་པ་ནི་ཞེས་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའམ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་མ་བསལ་ བའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
何者？"遍计"等。其中遍计即能取所取，因唯外内分别而无自性故。依他即分别自性，因由他因缘所作故。圆成即无能取所取分别故，因无变遍住故。如是所说三自性者，"如法无我"，即一切法非无我义。
于谁说？"乐大乘"即诸菩萨。大即大所缘等，因缘深广法，及成自他利故大成就。具二无我大智慧，三劫精进及无上，成就菩提方便及，不住涅槃故果大，轮回中为他事大故，具七义说为大乘。
或不分别有寂即大乘，因是三世道故。于彼信解即欢喜。如是有相唯心，"自心本不生，略摄即是彼"，因有无法生不应理故。其中略摄即略说佛见。"是"即空性及无自性。
如是破有相已，今说无相不应理中，首先无相唯心体性："由自心自在故"等，即由修习他所依藏识力，断分别成自体性。所依即藏识，因是善等习气所依故。了彼外不分别成者，"余转净"，因未除分别或从彼生烦恼垢故。

།དེ་གང་ཞེ་ན། སོ་སོ་རང་རིག་སྤྱོད་ཡུལ་སེམས། །ཞེས་ཏེ་དེ་ལ་སོ་སོ་རང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ལ་བསྟན་དུ་མེད་པ་སྟེ་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བུ་མོ་བདེ་བའི་ཚོར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་འཛིན་ཅིང་དམིགས་པ་ནི། །སོ་སོ་རང་རིག་སྤྱོད་ཡུལ་ སེམས།།ཞེས་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་སྟེ་རང་རིག་པ་ཙམ་གོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུངས་པ་ནི་རྣམ་པ་མེད་པའི་སེམས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དངོས་པོ་བསྟན་ནས་དེ་ཉིད་སུན་ འབྱིན་པ་ནི་འདས་པ་གང་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་ལ་འདས་པ་ནི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཀུན་གཞིའོ།།མེད་པ་ནི་འཇིག་ཅིང་འགག་པའོ། །མ་འོངས་པ་ནི་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་རང་རིག་པའི་སེམས་ཏེ་དེ་ཡང་ཐོབ་པ་མེད་དེ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བརྟེན་པ་གཞན་དུ་ འགྱུར་བ་ནི་ཞེས་དོན་དམ་པ་མེད་དེ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ད་ལྟར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡང་ཀུན་གཞི་མེད་པའི་གཏན་ཚིགས་གཞན་ཡང་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ། དེ་ལྟར་མི་སྣང་ཇི་ལྟར་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་ པ་ཡོད་ནི་ཇི་ལྟར་དེའི་རྣམ་པ་དང་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་དང་དེ་ལྟར་མི་སྣང་སྟེ།དེ་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་མེད་པར་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་མིན། །ཞེས་པ་ནི་ཚོགས་དྲུག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་དང་དམིགས་པ་དང་སྣང་བ་དེ་ལྟར་ཀུན་གཞི་མ་ཡིན་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་བདག་མེད་པའི་རྣམ་ཤེས་ཏེ་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་རྣམ་ཤེས་ དེ་ནི་ཀུན་གཞི་མཆོག་ཅེས་ཏེ།དེ་ལ་ཀུན་གཞི་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་གྱི་གནས་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་མཆོག་སྟེ་དབྱིངས་དང་འགྲོ་བ་དང་། གནས་དང་རིས་ཐམས་ཅད་ལ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་སྣང་བའི་ ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
何者？"各自自证行境心"，其中"各自自"即不可示他，因不可言说法性故，如少女乐受。"彼能取所缘，各自自证行境心"。瑜伽行即识论师，因修习唯自证故。所说即无相心涅槃体性，示有如是。
说事已，破彼即"过去彼"等。其中过去即所依藏识。无即坏灭。未来即转异自证心，彼亦无得，因不生故。是故"所依转异"即胜义无，因观待过去未来是现在故。
复有余藏识无因："如是"等。其中"如是不现如何彼"，若有藏识，如何不现其相及所缘自性，无所缘相不应为识。"如何显现如是非"，即六识及染污意，如何有相所缘显现，藏识非尔，因不能遍行外境故。
是故自性无我识，因胜义无自性故。如是无自性识，即"藏识胜"，其中藏识因染污法种子处唯世俗显现故。彼即胜，因界趣处一切类中善不善业唯世俗显现故。

།དེ་ལྟར་ཀུན་གཞི་མེད་ཀྱང་གཡོ་བ་ཡོད་པའི་དཔེ་བསྟན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཁབ་ལེན་གྱིས་ལྕགས་གཡོ་བ་ལྟར་ཀུན་གཞི་མེད་པ་སྟེ་ལྕགས་ཀུན་ཀྱང་གཡོ་བ་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་མེད་པ་ནི་ཀུན་གཞི་མེད་པར་ རོ།།མཐོང་བ་ནི་སེམས་དང་ལྡན་ཞིང་གཡོ་བར་མཐོང་བས་མིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའོ། །དོན་དེ་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་ལ་མེད་པ་ནི་ཀུན་གཞི་མེད་པ་སྟེ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པ་བཞིན་ཞེས་པ་ནི་སེམས་དང་ལྡན་པ་ལྟར་རོ། །འགྲོ་ དང་འོང་བ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་ཚུན་བསྐྱེད་པའོ།།འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་བཞིན་དུ་རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅུད་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་སྣོད་ཀྱང་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཡང་ཀུན་གཞི་མེད་པར་རིང་དུ་འགྲོ་བའི་དཔེ་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དོན་དང་སྦྱར་ བ་ནི།།དེ་ལྟར་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ནི། །ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་གཡོ་བ་ཡིན། །ཞེས་ཏེ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཀུན་གཞི་ལུས་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ནས་དུས་རིང་པོར་གཡོ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ལུས་ནི་གཟུགས་ཕུང་སྟེ་ཡན་ལག་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ལུས་མེད་ པའི་རྣམ་ཤེས་ནི་ཡོད་ཅེས་ཡོངས་སུ་གང་བརྟགས་པ་སྟེ།ལུས་ལ་བརྟེན་པའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལུས་ལ་མེད་ཀྱང་རྟག་པར་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ཙམ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སོ་སོ་རང་རིག་པ་ ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་སྨྲ་བར་བྱ་སྟེ།དེ་ལ་དེ་ཡིས་ཞེས་རྣམ་པ་མེད་པའི་སེམས་ཙམ་གྱི་ལྟ་བས་སོ། །དེས་ན་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་ཅེས་ཇི་ལྟར་སྨྲ་བར་བྱ། གལ་ཏེ་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་ན་ངོ་བོ་ ཉིད་འདི་ཡིན་ཞེས་བསྟན་དགོས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་སོ་སོ་རང་རིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་ལ་སོ་སོ་རང་རིག་མཁན་གྱིས་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པ་མེད་པའི་སེམས་ཙམ་མོ།།དེ་ནི་ཞེས་པ་ནི་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་ པར་ཡོད་པར་འདོད་ཅེའོ།།དེ་ལྟར་དངོས་པོར་ཡང་འདོད་ལ། །དེ་འདི་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་སྟེ། །མི་ནུས་ཞེས་ཀྱང་སྨྲ་བའོ། །ཞེས་པ་ནི་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དེ་ལ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་དུ་མཚོན་པའོ། །མི་ནུས་པ་ནི་མཐུ་དང་མི་ལྡན་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是虽无藏识有动之喻："如何"等，如磁石动铁，无藏识，铁皆动故，"是故"等，彼无即无藏识。见即有心及见动成眼境。此义即"如是藏识"等，其中无即无藏识，因不住故。"如有"即如有心。"诸来去"即互生。"来去常"即不仅有情，亦示器世间。
复说无藏识远行喻"如海"等。合义："如是藏识，依身而动"，即无自性藏识依身相续长时动转义。其中身即色蕴，因支分聚故。是故"无身识有"遍计，即依身藏识虽无身而常有，唯是遍计义。
是故"各自自证"如何可说，"彼由彼"即由无相唯心见。是故自证智唯遍计，如何说有自性？若有各自自证智，应示此自性，故说"各自自证"等。其中"各自自证者"即无相唯心。"彼"即各自自证智。"事性"即许胜义有。
"如是许事，此随说，不能"亦说，即非理，其中"此"即现表。不能即无力。

 །དེ་བས་ན་ རང་གི་ངེས་པ་གཞན་རྣམས་ལ།།ངེས་པ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་ནི། །ཞེས་པ་སྟེ་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་སེམས་ཙམ་པའི་ལྟ་བ་རང་གི་དེ་འདི་ཞེས་རང་རིག་པའི་ཆོས་རང་ལ་ངེས་པར་བྱས་ནས་ཕྱི་ནང་ལྟ་བ་གཞན་ལ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ངེས་པར་བསྐྱེད་པར་བྱའི་རང་ལ་ མ་ངེས་པ་གཞན་ལ་ངེས་པར་བྱར་བཏུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་འདྲ་བས་ན་སེམས་ཙམ་པའི་ལྟ་བ་རྣམས་ལ་ནི། ལེགས་པ་རྣམས་ནི་རབ་ཞུས་ཏེ། །ཞེས་དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ངེས་པར་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཅི་འདྲ་བ་ཡིན་ ཞེ་ན།།རྟག་ཏུ་ཐེ་ཚོམ་མེད་རྣམས་ཏེ། །ཤེས་པ་མེད་པས་ན་རྟོག་དཔྱོད་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་རང་རིག་པའི་སུན་འབྱིན་པ་ནི་ཚོར་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཚོར་བ་ནི་རང་རིག་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པའོ། །ཚོར་བ་ནི་རང་རིག་ པའི་དོན་ཏེ་ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པར་བྱེད་པའི་ལས་སོ།།དེ་གསུམ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་འབྱུང་བས་ན་ཚོར་བྱ་མེད་པས་ན་ཚོར་བ་མེད། དོན་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དང་པོ་ཚོར་བ་པོས་ཚོར་བར་མ་གྱུར་ན་ཚོར་བྱར་མི་རུང་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ཚེར་བྱ་དང་ལས་མེད་ན་ཚོར་བ་པོ་ཡང་ མི་སྐྱེ་སྟེ།ཚོར་བྱ་ལ་ཚོར་བར་བྱེད་པས་ཚོར་བ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཚོར་བྱ་ཚོར་བྱེད་གཉིས་ཁོ་ན་མེད་པར་ཅི་སྟེ་མི་འདོད་དོ་ཞེས་ཏེ། སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཚོར་བ་པོ་དང་ཚོར་བྱེད་དུས་གཅིག་ཏུ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རིག་པ་མེད་ན་སེམས་ ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན།སེམས་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་འདི་དག་ནི་མིང་ཙམ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི། རྣམ་པར་རིག་པའི་སེམས་དེ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མིང་ཙམ་ཡིན་ཏེ་དོན་དམ་པ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བསྟན་དུ་མིང་ལས་ གང་ལ་ཡིན་ཞེ་ན།དོན་མ་ལུས་པར་ཐ་སྙད་དུ་མིང་ཙམ་ཡིན་གྱི་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་སེམས་ཙམ་ཞེས་གལ་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལ་མིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚོན་པར་བྱེད་པའོ། །མིང་དེ་ཡང་བཀག་པ་རྣམས་ཞེས་དངོས་སུ་མཐོང་བས་ན། མིང་དེ་ཡང་ནི་རང་བཞིན་ མེད།།ཅེས་ཏེ་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་སྤྱོད་ཡུལ་དངོས་སུ་མཐོང་ཞིང་སྤྱོད་པར་ཟད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མིང་ནི་དངོས་སུ་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།

我来为您翻译这段藏文：
是故"为令自定生，他人决定故"，即各自自证唯心见，自此彼自证法自决定已，令外内余见生自证智决定，非于自未定能令他定义。如是于诸唯心见："善者极请问"，即信随行者决定住。
何等？"常无疑者"，因无知故不作思察。复有自证破："受"等。其中受即自证领纳。受即自证义，受即能知业。彼三互相观待生故，无所受故无能受。义如是：初若能受者未成受，不应成所受，如是若无所受及业，能受者亦不生，因于所受作受故为能受者。是故何不许唯无能所受二，因各自自证智中能受所受不同时生故。
如是若无知，心如何？"此心"等。其中"此等心唯名"即，彼能知心唯世俗执相名称，因胜义无自性故。是故示名于何？一切义世俗唯名，岂成一切体唯心义。其中名即能表。"彼名亦遮"因现见故，"彼名亦无自性"，即眼等识境现见行尽，色等名无实义。

 །འདི་ལྟ་སྟེ། མིང་གི་མཐའ་ནི་ཡི་གེ་སྟེ། །ཡི་གེའང་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། །བུམ་ པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་བུམ་པ་སྐྱེ་ལ།མིར་སྐྱེས་པ་ན་བུམ་པ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མི་རྟོག་པ་ནི་ཇི་ལྟར་རང་བཞིན་ཡོད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རིག་པས་དཔྱད་པ་ལ་ངོ་བོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། སེམས་ནི་ནང་མིན་ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་མེད། །ཅེས་ཏེ་དེ་ལ་ནང་མིན་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སམ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ།།གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དྲུག་གི་ངོ་བོ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །བར་ནི་དེ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མི་རྙེད་པའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྒྱུ་མ་ལ། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་པ་ཡིན། །སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་ཡུལ་བཅོམ་པས་ན་རྒྱལ་བའོ། །ཐོབ་པ་མིན་ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ནི་ཕྱི་ལ་སོགས་པ་གང་ན་ཡང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ངོ་བོ་སུན་ཕྱུང་ནས་སེམས དངོས་པོ་གང་ཡང་རུང་བ་མ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་ནི་ཁ་དོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།སོགས་པས་ནི་ཟ་མ་གཟུང་ངོ་། །དེ་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་ཡིད་ནི་གནས་པ་མིན་ཏེ། གཟུགས་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་པོ་ འགགས་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཡིད་དེ།རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་པོའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ཡང་སེམས་ལ་ཤེས་པར་བྱ་བ་སྟེ། སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་གཅིག་པར་བཤད་པས་སོ། །དེ་འདྲ་བའི་སེམས་དོན་དམ་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡང་མ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཏེ་མདོར་བསྡུ་ན་ཞེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྡུས་པའོ།།མིན་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་ནི་ད་ལྟར་དང་མ་འོངས་པ་ལ་གཟུང་ངོ་། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་བཞིན་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་ མེད་པའི་ཆོས་མིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་ན་ཡང་ཐ་སྙད་ཙམ་ཅུང་ཟད་དེ་ངོ་བོ་ནི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འབའ་ཞིག་ཁོ་ན་ཉིད་དངོས་པོ་ཡིན་ལ་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་རྟོག་ སྟེ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཙམ་པས་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའམ་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྟགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དངོས་པོ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཡོད་པས་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是："名边即字，字亦无自性"，如说瓶，瓶生，生人时瓶已过故。如是无分别如何有自性？如是以理观察无有体性故，"心非内亦非外"，其中"非内"即非各自自证智或眼识体性。亦非色等六境体性。中即于彼外不可得。
是故："心自性幻，诸佛所得"，因断罪不善及烦恼境故为佛。"非得"即胜义中于外等任处无心体性故。如是破体性已，说心非任何事，"色"等，等取形状。彼等色中意非住，因是非色法故。
其中六识灭体即意，成为六识所依。彼亦应知于心，因说心意识义一故。如是心胜义中亦非佛境，即"诸佛"等，"略说"即由自性门摄。二"非"字取现在未来。何故？"无自性体"等，胜义无自性法虽成眼境，唯少许世俗，因体性未成故。
若谓唯色等是事，余非，"事"等，其中"事"即分别，即唯心师如何成立或遍计各自自证智，彼即是事，因彼有故具胜义相故。

།རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཆོས་དེ་ནི་སྟོང་ པ་ཉིད་ཅེས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་སོ།།དེ་ལ་ཡང་མི་རྟོག་པ་ནི་ཡོད་མེད་དབུས་འདས་སོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །དེ་བས་ན། གང་ལ་རྟོག་པ་མཐོང་གྱུར་ན། །དེ་ལ་སྟོང་ཉིད་གང་ཞེས་བྱ། །མུ་སྟེགས་དང་། མདོ་སྡེ་པ་དང་། རྣམ་པར་རིག་པ་ གང་དང་གང་དུ་དངོས་པོ་དང་ཕུང་པོ་དང་།སེམས་ཙམ་དུ་རྟག་པར་གྱུར་པ་དེའི་བདག་མེད་པའི་ཆོས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ག་ལ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ཀྱང་དོན་དམ་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་དམིགས་ཤིང་རྟོགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡིད་དང་བྱང་ཆུབ་པ་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཏེ་གང་ལ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་དུ་ལྟ་བ་གང་ཡང་རུང་བའོ། །བྱང་ཆུབ་ནི་བྱང་ཆུབ་དོན དུ་གཉེར་བའོ།།དེ་གཉིས་སུ་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་མ་མཐོང་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་སུན་ཕྱུང་ནས་ད་ནི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཆེར་བཞག་པའི་དོན་རང་སེམས་གདོད་ནས་ མ་སྐྱེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་འགྲེལ་པ་ནི།རེ་ཞིག་དབུ་མའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། མཚན་ཉིད་མེད་པ་མི་སྐྱེལ། །ཞེས་པ་ནས་ཏེ་དེ་ལ་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ ཉིད་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་ན་མི་སྐྱེ་བ་ཞེས་པ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་སྐྱེར་མི་རུང་སྟེ་སྐྱེས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་པ་ནི་རུས་སྦལ་གྱི་སྒོང་དང་འདྲ་བས་སོ། །ཚིག་མི་བརྗོད་ཅེས་པ་ནི་ཚིག་ བརྗོད་པའི་མིང་གི་ཡི་གེ་དུས་གཅིག་ཏུ་མི་འབྱུང་བས་དོན་དམ་པར་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་མེད་དེ་སྔ་མ་བྱུང་བ་བཞིན་ནོ།།འདུས་བྱས་མིན་པ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུས་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ལ་རིམ་གྱིས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་གང་གི་ཚེ་སྐྱེ་བའི་ དུས་ན་དེའི་ཚེ་གནས་པ་མེད་ན་གང་ཞིག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དུས་གཅིག་ན་ཡང་མ་སྐྱེས་ན་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
"无分别性"即，凡无分别法即空性，佛如是说。其中无分别即超离有无。空性即无自性。是故："若见有分别，彼中何空性？"外道、经部、唯识于事、蕴、唯心执常，彼无我法如何成空性？
如是诸法若是空性，菩提果如何成？"菩提"等，因一切智者亦胜义中不缘不证菩萨故。如是意与菩提彼中不见菩提，即"于何"即任何分别见。菩提即求菩提。于彼二执见中不见菩提，因成分别故非空性。
如是破一切见已，今立中观见菩提大心义本来不生空性自性，其释：首先示中观菩提相："无相不生"等，其中无相即自相色等。或行相生等。正因此故"不生"即非有非无故。如是：一切法有不应生，因已生故。无如龟毛故。
"不说语"即说语名字不同时生，故胜义中无所谓语，如前已说。"非有为"即有为相非同时作，渐次亦不成故。如是生时无住，何者当生，因不住故。同时亦未生，因无住故。

 །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ནམ་མཁའ་དང་ནི་ཞེས་པ་སྟེ་དེ་ལ། ནམ་མཁའ་དང་ནི་ཞེས་པ་ནི། །ཞེའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྣམ་པར་ མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ།།བྱང་ཆུབ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །གཉིས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ནམ་མཁའ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་སོ་སོ་མ་ཡིན་ཐ་མི་དད་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ལ་དོན་དམ་ པར་མེད་པ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་ལ་དོན་དམ་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དོན་དེ་ཉིད་ནི། སྟོང་པ་ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་འདྲ། །ཞེས་ཏེ། སྟོང་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཡིན་པས་སྟོང་པ་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ ནམ་མཁའ་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཀྱང་དཔྱད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དོན་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་མཁྱེན་ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་ལོ། །ཅི་འདྲ་བའི་སངས་རྒྱས་ཤེ་ན། །དུས་གསུམ་གནས་སུ་བྱེད་པའི་དུས་གསུམ་ལ་སངས་རྒྱས་པའོ། །དེ་ཡང་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་རྟོགས་ པ་ཀུན།།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཆེན་པོ་སྟེ་བདག་རང་བཞིན་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདྲ་བའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མཁྱེན། །ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ བས་ན།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཏེ། དེ་ལ་ཆོས་ཀུན་གྱི་གནས་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་བ་ནི་ཐོག་མར་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་རོ།།གནས་མེད་པ་ནི་གཉེན་པོ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འོན་ཀྱང་། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གཞན་མེད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་འདུ་ཤེས་ རྟོགས་པའོ།།དེ་ལ་དམིགས་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བས་དམིགས་པ་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བློ་ཞན་པ་ནི་ཐོས་པ་ཆུང་བའམ་ལས་དང་པོ་པའོ། །དེ་ཡིས་དེ་ནི་བསྒོམ་པ་མིན། །ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ནི་ཀུན་གྱི་གཉེན་ པོར་འགྱུར་བ་ཡོད་དོ།།སྒོམ་པ་པོ་དེས་བསྒོམ་པ་མིན། །ཞེས་བྱ་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
若问如何？"虚空及"等，其中"虚空及"即。菩提心即无分别智。菩提即诸法无倒现证。无二相即虚空与菩提心非各异不异。如是：譬如虚空世俗有而胜义无，如是菩提心亦真实世俗有而胜义无故。
此义即："空智如虚空"，亦空亦智故空智，因无体性故。彼如虚空，虽世俗有，观察则无故。此义与"佛知"相连。何等佛？于三时安住之三时佛。彼复何等？"一切觉悟菩提心"，因具一切智智故。大我即大空性，因执我为自性故。具如是功德佛，"知空性智"义。
是故说："彼菩萨应修"，"诸法"等。其中一切法处即蕴等体性故。寂即初善等吉祥自性故。无处即了知对治与所治品无自性。余已说讫。
然"无生空性"等，蕴等余法无而空性即想了知。"彼无所缘"即非心心所所缘义。智劣即少闻或初业。"彼不应修彼"即彼空性成一切对治。彼修者不应修。

 །དེ་ལྟར་ཡང་རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། །ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་ཡིས། །སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་རྒྱལ་བས་གསུངས། །གང་ཞིག་སྟོང་པའི་ལྟ་བ་ཅན། །དེ་ནི་བཅོས་སུ་དཀའ་བར་གསུངས་ ཞེས་གསུངས་སོ།།སེམས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་གང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ཞེ་ན། དགེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དགེ་བ་ནི་སྨད་པ་ལས་ལོག་པ་སྟེ། སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ན་རྩཝ་ཀུ་ཤའི་རྩེ་མོ་ལྟར་རྣོ་བའི་ཤེས་རབ་ལྟར་ནི་དགེ་བ་ ཡིན་ལ།དེ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་མི་དགེ་བའོ། །དེ་གཉིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་རྟོག་པ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་བརྒྱུད་པ་ནི་རྒྱུན་དང་ཞེས་པའོ། །ཡང་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པས་ན་ཆད་ པའི་མཚན་ཉིད་ཅེའོ།།དེ་དང་འདྲ་བའི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཐ་མི་དད་པར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ་ཞེའོ། །དེ་བས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལས་གཞན་མི་འདོད་ཅེས་ཏེ། ལྟ་བ་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་ ལས་སྟོང་པ་ཉིད་གཞན་མི་འདོད་དོ་ཞེས་པའོ།།དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་དང་གཞན་དུ་མ་གྱུར་པའི་སྟོང་པའི་སེམས་ཅི་འདྲ་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། མཚོན་བྱ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ན། །གནས་པ་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་ཏེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་འདི་ ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་མཚོན་པར་བྱ་བའི་དོན་མེད་པའི་སེམས་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཚན་ཉིད་མཐུན་པར་གནས་སོ།།འདི་ལྟ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པས་ནམ་མཁའ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་པའོ། །དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ལྟ་བུའོ། །དེ་བས་ན་ནམ་མཁའ་ སྒོམ་པ་ཆུད་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་པར་འདོད་པ་ཡིན།།ཆུད་པ་ནི་དོན་རྟོགས་པའོ། །དེ་བས་ན་ཡུམ་ལས་ཀྱང་རབ་འབྱོར་ནམ་མཁའ་སྒོམ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པའོ་ཞེའོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་དབྱེར་མེད་པ་ལས་སྟོང་པ་ ཉིད་ཡིན་པས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་བརྟགས་པའི་ལྟ་བ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་གང་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པར་གསུངས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སེང་གེ་ཡིན་ཏེ་རི་དྭགས་སྐྲག་པར་བྱེད་པ་ལྟར་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་ཐམས་ ཅད་དེ་མུ་སྟེགས་ལ་སོགས་བཤད་པ་རྣམས་སོ།།དེས་ན་མུ་སྟེགས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཕྱི་ནང་རྫས་སུ་སྨྲ་ལ། ཉན་ཐོས་པ་གཉིས་ནི་ཕྱིའི་རྫས་སུ་སྨྲའོ། །སེམས་ཙམ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་སྨྲས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是根本慧论亦云："以断一切见，空性佛所说，若人有空见，说彼难调伏。"
若问无心相空何为体？"善及"等，善即离诽谤，谓离杀生等。或如吉祥草尖锐慧即是善，与彼相违即不善。了知彼二自相即善不善分别。彼等因果缘起相续即"相续"。又刹那生灭故"断"相。
如是善不善无别空性佛所说。是故不许异彼空性，即一切见亦世俗善不善缘起外不许有空性义。
如是非异世俗空心何等相？"无所诠心，住虚空相"，即无有无此言所诠义之心，与虚空相顺而住。如是世间言说虚空。胜义无体性相。是故通达修虚空即许修空性。通达即了义。是故般若亦云："须菩提，修虚空即修般若波罗蜜多。"
如是一切世俗法不异故是空性，故由空性所计诸见者，说彼法即空性，"空性"等。其中空性即狮子，如令鹿惊，即一切说事者，谓外道等所说。是故外道说内外事物，二声闻说外事物，唯识说唯识。

 །དེ་དང་འདྲ་བ་གང་དང་གང་ལ་ཞུགས་ན་ཡང་ཞེས་ཏེ་ལྟ་བ་དེ་དག་ ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་ལྟ་བ་སྤྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་ནས། ཡང་སེམས་ཙམ་ཁོ་ན་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ནི། གང་གི་རྣམ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སེམས་ཙམ་པ་གང་རྣམ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མར་གྱུར་པ་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་ པ་ནི་རྟག་གྱུར་མིན་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པའོ།།དེ་བས་ན། མི་རྟག་པ་ཡི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མི་འགལ་ལོ། །ཞེས་ཏེ། མི་རྟག་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཐ་མི་དད་ཅིང་དོན་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཙམ་པའི་ལྟ་བས་ཀྱང་རྣམ་པར་ རིག་པ་ཙམ་ནི་སྟོང་པ་ཁོ་ནར་ཁས་བླང་དགོས་སོ།།ཡང་རིག་པ་གཞན་སེམས་ཀྱི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལྟ་བ་བཞི་ཀ་ཡང་མཐུན་པར་སེམས་ནི་སྐད་ཅིག་མར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་ལྟ་བ་བཞི་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་གསོལ་ བའི་ཕྱིར་དང་།བདག་མེད་པ་དང་། མི་རྟག་པར་འདོད་པ་འདྲ་བས་སོ། །དེ་བས་ན་དེ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་ནི་ལྟ་བ་པོ་དེ་རྣམ་པ་བཞི་ནད་པ་ཡིན་པས་སེམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པར་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡང་དབུ་མ་པས་རིགས་པ་གསུངས་པ། དངོས་ པོ་རང་བཞིན་མེད་ཉིད་དུ།།སེམས་ནི་གྲུབ་སྟེ་དུས་ཀུན་ལ། །ཞེས་ཏེ་གདོང་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་སེམས་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་དུ་དུས་གསུམ་ལ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་བས་ན། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་མེད་ཉིད་པས། །རང་བཞིན་མེད་ཉིད་གསུངས་པའོ། །ཕུང་པོ་ལ་ སོགས་པ་དང་རྣམ་པར་རིག་པ་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་མེད་པས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།གལ་ཏེ་ཚིག་ཏུ་ཡང་། བདག་པོར་གནས་པ་སྤངས་ནས་སུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལྟ་བས་མཐུན་པར་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་ལ་གནས་པ་ལས། ཡང་སེམས་ཙམ་ ཞེས་བྱ་བ་བསྒྲུབས་ནས་འདོད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་གཞན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་དཔེ་ནི་བུ་ རམ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།གང་ལྟར་ཡང་མངར་བ་ཚ་བ་མི་འདོར་བ་ལྟར་རོ། །དོན་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནས་ཏེ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གང་ཡང་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

我来为您翻译这段藏文：
"如是入任何"即彼等见亦无自性故。如是总说见为空性已，又说唯心空相："何者识"等，唯识师何者识成刹那，彼识非常，因一切刹那无常故。
是故："以无常心，不违空性"，因无常与空性无别一义故。如是唯识见亦应许唯识即是空。又"余觉心无常性"等，四见皆同许心为刹那。其中四见即毗婆沙师等，因皆归依三宝，及许无我、无常相同故。
是故"彼等"等，即彼四种见者是病人，应许心空性义。又中观师说理："事物无自性，心成一切时"，即本来不生心住三时唯缘起义。是故："事物无自性故，说无自性"。蕴等及识观察无自性故无体性故。
若又言："舍住我主，"等，由佛见相顺住无我见已，复立许"唯心"非理。何故？"诸法"等，示诸法无我空性法不异自相自性。其喻如糖等，如何亦不舍甜辣。此义"一切"等，即蕴等任何法观察无自性义。

 །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ནི་ ཚད་མར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན་རང་བཞིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པར་ཟད་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་ནི་སྟོང་པར་མི་འདོད་དོ། །འོ་ན་རྟག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་དེ་བས་ན་ཞེས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་ རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཆོས་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་མོ།།དོན་དེ་ཁོ་ན་གསུངས་པ། མ་རིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་འབྲེལ་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་མ་རིག་པ་ནི་ཚེ་སྔ་མའི་ལས་ ཉོན་མོངས་པ་སྟེ་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་སྒྲིབ་པའོ།།དང་པོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ནི་སོགས་པའི་སྒྲས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པའོ། །རྒ་ཤི་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནས་ཚོར་བའི་བར་གྱི་ཡན་ལག་ལ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཉིད་མཐའ་ཞེས་ ཏེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་རྫོགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ལྔའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་བྱས་པ་མེད་ན་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། སྒྱུ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པ་ཞེས་པ་ ནི་ཚེ་སྔ་མའི་ཡན་ལག་མ་རིག་པ་དང་།འདུ་བྱེད་གཉིས་དང་ཚེ་སྔ་མའི་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་གཉིས་དང་། རང་གི་བརྒྱད་དེ་དུམ་བུ་གསུམ་དང་ཚེ་གསུམ་མགོ་རྨོངས་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་རྒྱུའི་ཡན་ལག་དང་འབྲས་བུའི་ཡན་ལག་སྟེ་མ་རིག་ པ་དང་།འདུ་བྱེད་དང་། སྲེད་པ་དང་། ལེན་པ་དང་། སྲིད་པ་རྣམས་ནི་རྒྱུའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་འབྲས་བུའོ། །དེ་འདོད་དེ་ཞེས་པ་ནི་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་རང་བཞིན་མེད་པར་འདོད་པའོ། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པའི་ སྒོ་ནས་ཡན་ལག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།ཚེ་སྔ་མའི་སྲིད་པ་དང་། ལེན་པ་དང་འདིས་མ་རིག་པ་སྐྱེ། མ་རིག་པ་ལས་འདུ་བྱེད་སྐྱེ། དེ་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནས་ཚོར་བའི་བར་ལྔ་སྐྱེ། །དེ་ནས་སྲེད་པ་དང་ལེན་པ་སྐྱེ། དེ་ ལས་སྲིད་པ་སྐྱེ།།དེ་ལས་ཚེ་སྔ་མའི་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་སྐྱེའོ། །དེ་ཡང་མཛོད་ལས། ཉོན་མོངས་པ་ལ་ཉོན་མོངས་དང་། །བྱ་བ་ཉིད་དོ་དེ་ལས་གཞི། །དེ་ལས་གཞི་དང་ཉོན་མོངས་སྐྱེ། །འདི་ནི་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་ལུགས། །གང་ དུ་འཁོར་ཞེ་ན།སྲིད་པའི་ལམ་དུ་སྟེ་འདོད་པའི་སྲིད་པ་ལ་སོགས་པ་སྲིད་པ་འགྲོ་བ་དྲུག་གི་འཁོར་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是一切法成空性，中观见岂非成量？"自性"等，诸法自性唯空，不许缘起因果空。若问则成常？故说"是故"，"是故"即因是空性，故因果法唯缘起。
此义即说："无明"等，十二缘起亦唯因果相连，无因果相连义。其中无明即前世业烦恼，障真实义。"初"声以等声当知，即行等。"老死"即从识至受支，因是苦故。"彼即边"，唯圆满十二数，非究竟，因后世为识等五支体性故。
若无如是作，云何？"幻"等，其中十二支即前世支无明、行二，及前世生、老死二，自八，为遣三世三分迷故。或因支与果支，即无明、行、爱、取、有为因，余为果。"彼许"即中观师许十二支无自性。
如是从无自性门，"支"等，前世有、取生无明，从无明生行，从彼生识乃至受五，从彼生爱取，从彼生有，从彼生前世生老死。彼亦俱舍云："烦恼生烦恼，及业，从彼基，从彼基烦恼，此是有支理。"
于何轮转？于有道，即欲有等六趣轮回。

 །ཡང་ན། བར་དོར་སྐྱེ་བ་སྔོན་དུས་དང་། །འཆི་བའི་སྲིད་པར་འཁོར་བ་ཡིན། །ལས་འབྲས་ཚོར་བ་ཡིད་ཆེས་གང་། །དེ་ལས་གཞན་ནི་སེམས་ཅན་མེད། ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་ལས་སེམས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མུ་སྟེགས་པའི་བརྟགས་པའི་གང་ཟག་ལྟ་བུ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ལས་ཚོར་བ་པོ་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལས་ཞེས་པ་ནི་དེ་དག་ལ་སོགས་པ་སྟེ་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པའི་བརྒྱུད པ་གང་ཞེ་ན།དཔེ་ནི་ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་ནས་ཏེ་རྟེན་མེ་ལོང་དང་འབྲེལ་པ་ངོའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདུས་མ་ཐག་ཏུ་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་བར་ཟད་ཀྱི་ངོ་དང་མེ་ལོང་གི་བར་ན་བརྒྱུད་པ་མཐོང་བ་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་དེ་མེ་ལོང་ལ་ངོ་འཇུག་པ་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ མེད་པར་ཡང་ནི་ག་ལ་མིན་ཏེ་གཉིས་མེད་ན་གཟུགས་བརྙན་གལ་འབྱུང་ངོ་།།དཔེ་དོན་དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ནས་ཏེ་དེ་ལ་བསྐྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ཀྱི་མཐུ་ལས་འབྱུང་བའོ། །སྲིད་པའི་བར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤི་བའི་སྲིད་པ་དང་། སྐྱེ་བའི་སྲིད་པའི་མཚམས་སོ། ། འབྲེལ་པ་ནི་བར་དོའི་སྲིད་པའོ། །དོན་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་བར་ན་བརྒྱུད་པ་པོ་མེད་པར་རང་བཞིན་མེད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་མཐུས་ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མར་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དོན་ཉིད་ནི་བསྐྱེད་པ་མེད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཏེ། མཁས་པ་ནི་ཁམས་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་མཁས པའོ།།ཡང་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱོད་པ་མེད་པའི་སྐྱེ་བའི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་པ་སྟེ་ངེས་པར་བྱས་པའོ། །དེ་དག་ཅི་འདྲ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་སྐྱེ་ཞེ་ན། སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ ངེས་པར་བྱས་པའོ།།དོན་དམ་པར་ནི་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་མ་རིག་པ་ལྟ་བུ་ལས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་འདུ་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་སྐྱེ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ལས་འབྲས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ལས་ལ་ཚོར་བ་པོ་དང་ཚོར་བྱ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མཚན་ ཉིད་ཡིན་ལ་དོན་དམ་པར་ནི་རྒྱལ་བས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་ན་ནང་གི་རྟེན་འབྲེལ་གསུངས་ནས། ད་ནི་ཕྱིའི་གསུངས་པ་ནི་འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནོ། །འབྲེལ་པས་བསྐྱེད་པ་ནི་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་ རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ལས་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

我来为您翻译这段藏文：
或："中有生前世，死有中轮回，业果受信何，彼外无众生，缘起法中心。"即无如外道所计补特伽罗等业果受者义。"从彼"即彼等，因是作用事故。
彼缘起相续何？喻"如何"等，依镜相连面轮聚已，唯生影像，面与镜间不见相续。是故彼无生，镜中无面入。然无彼亦岂非，二无则影像何生？
喻义"如是"等，其中"生"即从烦恼业力生。"有间"即死有与生有际。相连即中有。义即此：无中间相续者，以无自性缘起力于此世后世生义。
义即"虽无生"等，智者即通达六十二界者。或如来，具一切智智。彼等决定无动生义，即已定。彼等何等体性一生？"空"等，已定。胜义空性法如无明，生空性法如行。
是故"业果"等，因果业有受者所受是世俗相，胜义中佛未说义。如是说内缘起已，今说外，即"此亦"等，"此"即器世间。相连所生即从相连缘起所生义。

།འདི་ལྟ་སྟེ་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་དུ་སྤྱི་མཐུན་གྱི་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱིས་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་དཔེ་ནི་མྱུ་གུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ས་བོན་ལ་སོགས་པ་དང་པགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ གང་ལ་ཡང་མེད་ཀྱང་འབྲེལ་པ་ཐ་དད་དུ་འབྱུང་བ་ལྟར་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་བས་ན་དོན་དམ་པར་ན་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཕྱི་ནི་འདུས་བྱས་པའི་ཆོས་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟེ། འབྲེལ་བ་ཅན་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་ གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་མེད་པ་ལས་བྱུང་བ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཆོས་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། ཆོས་རྣམས་ཞེས་པ་ནས་ཏེ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རང་གི་ས་བོན་ནམ་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་འགལ་བ་མེད་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱུ་ ཡང་རྒྱུ་ཉིད་སྟོང་པ་སྟེ་གང་ཆོས་རྣམས་རྒྱུར་གྱུར་པ་དེའི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པས་རང་བཞིན་མེད་པ་འདི་ལྟ་སྟེ།འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་མ་རིག་པ་དེ་ཚེ་སྔ་མའི་སྲེད་ལེན་གྱི་རྒྱུའི་འབྲས་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་མ་རིག་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ ནོ།།དེ་ལྟར་གཅིག་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ངོ་བོར་སྣང་བས་ན། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་འདི་ཉིད་འདི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ནི་མི་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ། རྒྱུ་ཡོད་ན་སྐྱེ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ རྣམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་རབ་ཏུ་གྲགས།དེའི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་ན་སྐྱེ་བ་མེད་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྲགས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་སོ་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ། །མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་གང་ཞེ་ན། མདོར་བསྡུས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཁམས་ལ་སོགས་པ་ དེར་གསུངས་པའོ།།དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གང་ལས་འབྱུང་ཞེ་ན་ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པས་ཞེས་ པ་སྟེ་བདེན་པ་གཉིས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དོན་དེ་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་པ་ནས། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་འབྲེལ་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་དང་གང་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་པ་དེ་དང་དེ་རུ་དོན་དམ་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡོད་དེ་མེ་དང་དུ་བ་བཞིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
即胜义中自性共业因果所生义。其喻"芽"等，种子等及皮等任何相中虽无，相连差别生，如是内外诸法亦然义。是故胜义中云何？如幻等。其中外即有为法色蕴，因是相连缘起相故。
如是从无生因果法不应理耶？"诸法"等，蕴等诸法世俗中从自种或因生无违。何故？因亦因自空，即诸法为因者，彼因体性不成故无自性，如是：行因无明是前世爱取因之果。如是识因行相彼是无明果。如是一现为因果体性故，唯是缘起，非此因即是此之体性。
如是从因无自性生法当知即不生，因有因则有生故。如是不生诸法即广称空性。因彼因体性无故无生，不生法称为空性，世尊所说义。
不生法何？略说即蕴五界等彼所说。如是诸法若是不生，世俗中从何生？"如何"等，"彼性"即胜义中无自性彼无变故。何故？因是世俗，因二谛无别故。
此义"世俗"等，何故？因无相连决定故，于何处是世俗法，彼处有胜义空性，如烟与火。

 །དེའི་དཔེ་ནི་བྱས་པ་ མི་རྟག་པ་བཞིན་ནོ།།བྱས་པ་ནི་འདུས་བྱས་པ་བུམ་པ་ལྟ་བུ་མི་རྟག་པ་ནི་འཇིག་པ་སྟེ་རྐྱེན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདུས་བྱས་ཡོད་པས་འཇིག་པ་བཞིན་དུའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཀུན་རྫོབ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ནས་ཐར་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་ ན།ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ཏེ་རྩ་བའི་དྲུག་པོས་སེམས་ཉིད་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ་དང་། མ་འོངས་པའི་དགེ་བ་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་མ་རིག་པ་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ ཀུན་རྫོབ་ཉོན་མོངས་པ་ལས་སྐྱེས།ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་སེམས་པ་སྐྱེ་བའོ། །ལས་ལས་སེམས་ཀྱང་སྐྱེ། །དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་བག་ཆགས་པའི་གནས་སེམས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །སེམས་ནི་བག་ཆགས་སྡུག་ བསྔལ་ཏེ།སེམས་དེ་ཡང་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་བག་ཆགས་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་གཟིར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་བག་ཆགས་དེ་རང་བཞིན་ཤེས་ནས་སྤངས་པ་ནི། བག་ཆགས་བསལ་ནས་བདེ་བའོ། །ཞེས་ཏེ་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བདེ་བའི་ སེམས་ནི་ཞི་བ་སྟེ།།ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་སྟེ་སེམས་རྣམ་པར་དབེན་པར་ལྟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར། ཞི་བའི་སེམས་ནི་རྨོངས་པ་མིན། །ཡང་དག་པའི་དོན་ནི་རྟོགས་པ་ལ་མི་སྒྲིབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རྨོངས་པ་ཡིས་དེ་ཉིད་རིག་།དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།དེ་ཉིད་རིག་པས་གྲུབ་པ་འཐོབ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འཐོབ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་ལས་ཐར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་མཆོག་དེ་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་རབ་ཏུ་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་ པ་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ནང་ན་རབ་ཏུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྟོང་པ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེའི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ་ནི། དེ་བཞིན་དེ་ཉིད་དེ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པའི་མཐའ་སྟེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་ནི་ཕུང་ པོ་ལྔ་སྟེ།འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། འཁོར་བའི་ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་བདག་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་བདག་མེད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
其喻如所作无常。所作即有为如瓶，无常即坏灭，因随缘力故。是故示如有为故有坏灭。如是真如与世俗成一，云何得解脱？
"世俗"等，二世俗是烦恼，因根本六令心烦恼，及令未来善不生，及障已生故。彼亦当知于无明。是故世俗从烦恼生，由烦恼力生善等业思。从业亦生心，示从善等业熏习处生心。
心即熏习苦，彼心亦善等，因为行熏习所逼故。知彼苦熏习自性已断即："除熏习得安乐。"当知于心堪能。
安乐心即寂，无烦恼，因见心极远离故。是故："寂心非愚痴。"因不障真实义解故。"由无愚知真实"，即胜义谛空性自性义。
"知真实得成就"，得涅槃，因解脱三苦故。是故广说菩提心胜即空性，因于菩提心中广说无自性空性故。
说彼空性无自性菩提心差别："如是真实"，因不变故。真实边，因无颠倒故。苦即五蕴，因是行苦性故。如是亦："轮回蕴是苦。"所说。苦无我菩提心即苦无我。

 །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི། མཚན་མ་མེད་དང་དོན་དམ་ དང་།།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་གཟུང་བ་ཡིན། །དེ་ལྟར་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས་དོན་དེས་བསྡུ་བ་ནི་གང་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་དག་ཅེས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཡང་རུང་ངོ་། །སྟོང་ཉིད་མི་ཤེས་པ་ནི་དབུ་མའི་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རང་བཞིན་མེད་པ་མ་རྟོགས་པའོ།།གྲོལ་བའི་སྐལ་བ་མི་ལྡན་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་བའོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྲེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཏེ། གཏི་མུག་ཅན་ནི་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ཡང་དག་པར་མི་ ཤེས་པ་སྟེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འགྲོ་དྲུག་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྟ་བའི་ཚུལ་གྱིས་གསུངས་ཏེ་ལྷ་ལ་སོགས་པའོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་མ་རྟོགས་ནས་དངོས་པོ་ཅན་དུ་གྱུར་མ་ཐག་ཡོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འགྱུར་བས་ན་སྲིད་ པར་ལྟུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའོ།།དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཆེར་གཞག་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནས་ཏེ། དེ་ལ་སྟོང་ཉིད་དེའི་རྣལ་འབྱོར་པས་དེ་ལྟར་སྒོམ་པར་བྱེད་པས་ན། དོན་ དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ལྟར་བསྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ།།དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་སྦྱོར་བས་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མཐོ་རིས་དང་བྱང་ གྲོལ་ནི་སྨོན་ཅིང་གྲོལ་བར་བྱེད་པས་གཞན་དོན་ནོ།།སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཆགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་དགའ་བའི་བློའོ། །དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བས་ཐེ་ཚོམ་ཡང་མེད་པའོ། །སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་དགོས་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་ཕ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ ལ་ས་བོན་དང་ལུས་རྟས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཕ་དང་མའོ།།ཕ་དང་མའི་རིགས་ནི་བཤེས་གཉེན་ནོ། །ལེགས་པར་བྱེད་པས་ཕན་བྱེད་པའོ། །ཕན་དུས་གང་གི་ཚེ་ཞེ་ན། སྔོན་དུས་ཏེ་ཐོག་མ་མེད་པའི་ཚེ་རབས་ནས་སོ། །དེས་ན་སེམས་ཅན་ལ་དྲིན་ལན་བྱ་ བར་འོས་ཏེ།ཕན་ལན་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གདུག་པར་བྱེད་པས་སོ། །གང་དུ་ཞེ་ན་སྲིད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་སྡུག་བསྔལ་སྦྱིན་པ་ལྟར་རིག་པའི་དུས་ སུ་བདེ་བ་སྦྱིན་པ་ཡིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།

我来为您翻译这段藏文：
等声即："无相及胜义，法界是所取。"如是示胜义菩提心体性已，彼义摄要即"何等"等。"何等"即任何瑜伽师。不知空性即未解中观菩提心无自性。不具解脱分即不现前正等正觉。
彼成何？"爱"等，愚痴者即不如实知诸法无自性义，因执著一切事故。六趣即以世间见方式所说，即天等。义即此：未解无自性义，成有事已即生有相分别故堕有。
胜义菩提心释已说竟。今立真实世俗菩提心即"空性"等。其中彼空性瑜伽师如是修故，胜义无自性菩提心如是修瑜伽师应修具悲。其中悲与空性相应故瑜伽。
真实即"于他利"等，天趣及解脱即愿求解脱故他利。于有情利著慧即喜心。于彼无疑故亦无疑。
修悲所需因相即"父及"等。其中因生养身故为父母。父母类即善知识。善作故利益。利益何时？前世即无始世来。是故应报有情恩，示应作报恩。
何故？"烦恼"等，因作毒害故。于何处？"有"等，其中如以无明力与苦，如是明时与乐义。

།ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པར་བྱ་ཞེ་ན། མཐོ་རིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལྷ་དང་མི་སྟེ་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞེས་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་མཚོན་པའོ། །འབྱུང་བ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་གནོད་བྱས་ པས་མཐོ་རིས་དང་ངན་སོང་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེར་མ་ཟད་དེ་བླ་མེད་ཅེས་བྱ་སྟེ་ཐོབ་བོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དེ་བས་ན་ཚངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཞི་བས་ཚངས་པའོ། །དྲག་པོ་ནི་དྲག་པོའི་ལས་བྱེད་པ་སྟེ། སྲོག་སྣ་བསྟུང་བ་དང་གདངས་པ་ དང་།ཤ་ཁྲག་ཚིལ་ཟ་བ་ལ་སོགས་པས་ན་དྲག་པོའོ། །སྲིད་ཐུབ་ཅིང་དགྲ་ལས་རྒྱལ་བས་ན་བརྒྱ་བྱིན་ནོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པ་བསྡུའོ། །དེ་རྣམས་ལ་མཆོད་ཅིང་བརྟེན་པ་ནི་བརྟེན་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ངོ་མཚར་མིན་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དོན་དེ་ཉིད་ལྷ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་རང་གི་འོད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས་ལྷའོ། །རིག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལས་བྱུང་བས་མིའོ། །ཡང་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན་སྐྱེ་དགུའི་བདག་པོ་ཤེད་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བའི་ འབྲས་བུ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་དོ།།མེད་པ་འདི་ནི་གང་ཡང་མིན། །ལྷ་མའི་ལོངས་སྤྱོད་དེ་འཇིག་རྟེན་འདིར་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་ཁོ་ནར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ལོངས་སྤྱོད་དེ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ལ་ཙམ་གྱི་སྒྲས་ནི་སེམས་ཅན་ལ་ ཕན་པར་བྱེད་པ་ལས་གཞན་ལ་མི་རག་གོ།།འགྲོ་གསུམ་ནི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའམ། ས་འོག་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་དོན་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ལྷ་མིའི་ལོངས་སྤྱོད་ཁམས་གསུམ་ལ་ནི་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པར་བྱས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་ པས་མཐོ་རིས་ཙམ་ཐོབ་ཀྱང་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ཕན་པར་བྱས་ནས་མཐོ་རིས་སུ་འགྲོ་བ་གསུངས་ནས། ད་ནི་བཟློག་པའི་འབྲས་བུ་གསུངས་པ། དམྱལ་བ་ནི་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པས་མི་རྣམས་ཁྲིད་པའི་ཕྱོགས་ཏེ་མི་རྣམས་ བཅོམ་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འདས་པའི་ཕྱིར་ཡི་དྭགས་སོ། །ཡང་ན་ཟས་སྐོམ་ཡིད་ལ་བཏགས་པས་ཡི་དྭགས་སོ། །ལྷ་དང་མི་ལས་ལོག་པར་འགྲོ་བས་དུད་འགྲོའོ། །དེ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པ་བྱས་པས་བྱུང་ངོ་ཞེས་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
何故应利益有情？"天趣"等，天及人，因是善果故。"何"即以布施为例。生即因对有情作利害故生天趣恶趣故。不仅彼，"无上"即得。
是故"梵"等，因寂静欲烦恼故梵。暴即作暴业，因断气及张口，及食肉血脂等故暴。能住及胜敌故帝释。等声摄帝释等。供养依止彼等即依止。
何故非稀有？因依有情成佛故。彼义即"天"等，受用自光故天。从具慧意生故人。或从世间语引申，因是生主之子故。乐果即受用。
"此无非任何"，天人受用于此世间非无，当知唯有义。"彼受用于有情利"等，其中唯声即唯依利有情，不依他。三趣即欲等，或地下等。
其义如是：三界天人受用几许有，若利有情，虽住声闻苦行等得天趣，然非具受用。如是说作利已往天趣已，今说违果："地狱"即非福引导诸人方，因摧毁诸人故。因不返过故饿鬼。或因意系饮食故饿鬼。背离天人而行故畜生。彼等苦即从害有情而生。

 །སྡུག་ བསྔལ་བ་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན།རྣམ་པ་དུ་མའི་གཟུགས་སུ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་ཏེ་གྲང་བ་ལ་སོགས་པའི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཟུགས་ཐ་དད་པའོ། །དེ་འདྲ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ལས་འབྱུང་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་གནོད་བྱེད་ཕྱིར་ཏེ་ཉེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དེ་ ཉིད་ནི་བཀྲེས་པ་དང་།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཕན་ཚུན་ཞེས་པ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་འདྲ་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྟག་པ་ནི་ཞེས་ཏེ་ངན་སོང་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་དེའི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ་ནི་བཟློག་པར་དཀའ་སྟེ། མཆོད་སྦྱིན་དང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ་ངེས་པར་མྱོང་བའི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།གསོར་མེད་པ་ནི་འབྱུང་བའི་ནད་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་སྡིག་པའི་ལས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདྲ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་གཞན་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་གནོད་བྱེད་འབྲས་བུ་དེ། །ཞེའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་ དངོས་པོ་གསུངས་པ་སངས་རྒྱས་ཞེས་ཏེ།ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་བ་དང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པ་དང་བཞིའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས་དང་ས་ཐོབ་པ་སྟེ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་སེམས་ཅན་ནོ། །མཐོ་རིས་ངན་སོང་རིས་ལ་གང་། །ཞེས་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ པའོ།།གང་ཞེས་པ་ནི་ཐུན་མོང་གི་ཚིག་གོ། །སངས་རྒྱས་ནས་དམྱལ་བའི་བར་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་ཁོ་ནར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ཞེའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཟག་པ་མེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་ སྨིན་པའི་སེམས་ཅན་ནོ།།མཐོ་རིས་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དགེ་བའོ། །ངན་སོང་ནི་དེ་ཉིད་མི་དགེ་བའོ། །སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ལ་ཐབས་རྣམས་ཀུན་གྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱ། ལུས་ངག་ཡིད་ནི་ཐབས་སོ། །ཡང་ན་མཆོད་པའི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རང་གི་ ལུས་བཞིན་བསྲུངས་ཀྱང་།རང་གི་ལུས་གནོད་པར་བྱེད་པ་ལས་བསྲུངས་པ་ལྟར་སེམས་ཅན་ལ་ཡང་ངོ་། །དུག་བཞིན་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དུག་འདོར་བ་ལྟར་སེམས་ཅན་བྲལ་བ་ཡང་སྤང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
何等为苦？"种种色相为苦"即由寒等力，一切有情色相差别。如是苦从何生？因害有情故，因无过故。
彼义即"饥饿及"等，"互"即自他相。如是常苦即于恶趣不断。说彼苦差别"难转"，供祭及神通亦不能，因是定受业故。无治即非如大种病，因从罪业生故。如是苦非从他生："彼是害有情果。"
说有情事"佛"等，声闻、独觉、无上正等四。菩萨种性及得地，彼即清净有情。"天趣恶趣类中何"即遍烦恼。"何"即共同语。从佛至地狱等当知唯是有情。
云何？即异熟色，佛及菩萨无漏善根业异熟有情。天趣即有漏善。恶趣即彼不善。于彼诸有情应以一切方便承事。身语意即方便。或从供养门布施等。
如护自身，如护自身离害，于有情亦然。"如毒"等，即如舍毒，亦应断离有情。

 །དེ་བས་ན་སེམས་ཅན་དང་བྲལ་བ་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་ རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མི་འཐོབ་པར་བསྟན་པ་ནི།ཆགས་བྲལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་ནི་འཁོར་བ་དང་བྲལ་བས་ཆགས་བྲལ་ལ། དེའི་རོ་དང་གཅིག་པའི་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ནི་རོ་གཅིག་བྱང་ཆུབ་སྟེ། སེམས་དང་སེམས་ ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་བཀག་ནས་མར་མེ་སྣུམ་མེད་པ་ལྟར་ཡིད་གནས་སོ།།བྱང་ཆུབ་དེ་ནི་གང་གིས་འཐོབ་ཅེ་ན། ཐོབ་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བས་ན་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མ་བོར་བ་ཞེས་བྱ་བས་གསུངས་ཏེ་འཁོར་བ་དང་མ་བྲལ་ན་སེམས་ཅན་སྤངས་པས་ནི་མ་ ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་བས་ན་རྣམ་པ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་ལ་ཕན་གནོད་བྱས་པས་བདེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་བསམས་ནས་ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་རང་དོན་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་མྱུ་གུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་ལ་ཉན་ཐོས་ལས་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མྱུ་གུའི་འབྲས་བུའི་སྙིང་པོ་ལས་མི་གཡོ་བར་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱིས་སྒོམ་གྱི་གཞན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པས་སྒོམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ལ་རྒྱལ་སྲས་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་རྟོགས་ནས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།ད་ནི་མ་བསྒྲལ་བ་བསྒྲལ་བའི་དོན་བཤད་པ་ནི་གང་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སོ། །ཅི་འདྲ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། དགོངས་པ་ བསྟན་པ་རྣམས་བསྒོམ་པ་སྟེ།གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བསམ་གཏན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་ཞུགས་ཏེ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་བསམ་གཏན་བདེ་ཞེས་ཏེ། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་སེམས་རྩེ་ གཅིག་པའི་ཡན་ལག་ལྔས་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་།ནང་ཡོངས་སུ་དང་བ་དང་། དགའ་བ་དང་བདེ་བ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཡན་ལག་བཞིས་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་དང་ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བ་དང་། བདེ་བ་དང་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཡན་ ལག་ལྔས་བསམ་གཏན་གསུམ་པའོ།།དེ་ལྟ་བུའི་བདེ་བ་སྤངས་ཏེ་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གདུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གདུངས་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན། སྙིང་རྗེའི་གངས་ནི་བཅེར་བ་ལ། །གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉི་ཚོགས་ཀྱིས། །གདུངས་ཤིང་ སྙིང་ལས་ཞུ་བ་བཞིན།།ཁ་མིག་གཉིས་ནས་མཆི་མ་འཛག་།ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ།

我来为您翻译这段藏文：
是故示离有情不得无上正等正觉："离贪"等，择灭即离轮回故离贪，与彼味一蕴无余菩提即一味菩提，遮心心所法，如无油灯意住。
彼菩提由谁得？"声闻等得"，是故说"不舍有情"，即未离轮回时非舍有情。是故"如是相"等，思维于有情作利害生乐苦已，示不应住小乘自利。
是故"菩提芽"等，不动于从声闻所生菩提心芽果实，佛子修，非余声闻等修，是谓。其中佛子即无分别相，因通达如来意故。
今说未度令度义，"何"等，"何"即如来或诸菩萨。云何？修所示密意，为色界有情故入禅定三摩地，因心一境故。
彼即"禅乐"，以寻伺喜乐心一境五支初禅，及内遍净、喜乐心一境四支第二禅，舍念正生乐心一境五支第三禅。
舍如是乐，"他苦所恼"，恼即因具悲故。是故："悲雪山峻峭处，他苦日光聚，恼心如融化，口眼二处泪流下。"余易解。

 །དེ་ལྟར་རང་རང་གིས་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་སྤངས་ནས་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པ་ནི་ངོ་མཚར་ཏེ། སྔོན་དུ་མ་མཐོང་མ་ཐོས་མ་རྟོགས་པའི་དོན་མཐོང་བ་དང་། རྨད་དུ་བྱུང་བ་སྟེ་ ཐོས་ནས་རྟོགས་པའོ།།གྲགས་པ་ནི་སྙན་པ་སྟེ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་དང་། སྤྱན་རས་གཟིགས་ལྟ་བུ་སྟེ་དམ་པ་ནི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་ནང་ན་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་དམ་པའི་སྤྱོད་པ་མཆོག་ཡིན་ཏེ། བླ་ན་མེད་པའི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པར་ བྱེད་པས་སོ།།དེ་བས་ན་རང་ལུས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རང་གི་དོན་དུ་སྦྱིན་པ་བདུན་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་དང་། འགྲན་དང་ཆགས་དང་ལན་འདོད་དང་། །རིགས་དང་མཐོ་རིས་གྲགས་དོན་ཏོ། །ངོ་མཚར་ གྱི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དེ་ལ་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ནས་གཞན་དོན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་སྤྱོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངོ་མཚར་ལས་ཀྱང་ཞེས་པ་ནས་ཏེ། དེ་གཉིས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ བརྟགས་པའོ།།དེ་ལྟར་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་ཡ་མཚན་པ་ནི་ངོ་མཚར་ཆེའོ། །འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་ཡ་མཚན་པ་ནི་རྨད་དུ་བྱུང་བའོ། །ད་ནི་མ་གྲོལ་བ་དགྲོལ་བའི་འགྲེལ་པའི་དོན་བཤད་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་ཅན་དགྲོལ་བ་ནི་ལྷ་དང་མི་དགྲོལ་ བའོ།།དེའི་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཐུགས་རྗེ་ནི་སེམས་ཅན་བསྒྲལ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདམ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཏེ་ལྷའི་རིགས་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལྟ་བུའོ། །མིའི་རིགས་ནི་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཐུགས་རྗེའི་དབང་གིས་སྐྱེ་བར་མཛད་དོ། །དེ་ལ་སྲིད་པ་ཉིད་ འདམ་སྟེ།ཆགས་པའི་གནས་ཡིན་པ་དང་། རྒལ་དཀའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སྲིད་པའི་ནང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་སྐྱོན་གྱིས་མི་གོས་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་དཔེ་ནི་ཆུ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལུང་ལས། ཤེས་པས་སྲིད་ལ་ མི་གནས་ཤིང་།།ཞེའོ། །དོན་དེ་ཉིད་ནི། སྟོང་ཉིད་ཤེས་པའི་མེ་ཡིས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཤེས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་བསྲེགས་པས་ན་མེའོ། །དོན་ནི་དེ་ལྟར་མེ་དང་འབྲེལ་པའི་བུད་ཤིང་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ལྟར་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པས་ཀྱང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་འབྲེལ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པར་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是舍各自喜乐，忍受他苦稀有，见前未见未闻未解义，及希有即闻已解。
名称即美誉，成就一切义，如观世音等，圣即光明等佛。彼等行中最胜圣行为上，因得无上果故。
是故"为自身求"等，为自七施有漏：胜他及竞争，贪著及欲报，种姓及天趣名誉义。
说稀有差别"诸法"等，其中解诸法无自性空性已，为他布施等因果行何者，彼即"较稀有"等，彼二从因果门观察。如是从因门希奇即大稀有，从果门希奇即希有。
今说未解令解释义，"有情"等，其中解脱有情即解脱天人。彼作缘大悲即"度有情"，从泥生即诸佛，天种如毗卢遮那。人种如释迦牟尼，以大悲力受生。
其中有即泥，因是贪著处及难度故。如是虽生有中不染过失，因解无自性义故。彼喻"水"等，经云："以智不住有。"
彼义即："空性智火"等。空性智慧即知空性。因烧烦恼故火。义即如是与火相应薪尽，如来亦与无分别智相应烦恼尽。

།འོན་ཀྱང་ཞེས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་ཀྱང་སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བར་མཛད་པས་ན་སྙིང་རྗེས་བརླན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མིའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་ བླངས་པའི་ཚུལ་བསྟན་པ།འཆི་འཕོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འཆི་འཕོ་བ་ནི་དབང་པོ་ལྔའི་རྒྱུན་འདུས་པ་སྟེ། གནས་གཞན་ལྷ་ཡུལ་དུ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བའི་སྲིད་པ་དང་དུ་བླངས་པ་སྟེ་སེར་སྐྱའི་རིགས་ལྟ་བུའོ། །བྱང་ཆུབ་ཆེ་གཤེགས་ནི་སེར་སྐྱ་ནས་ བྱང་ཆུབ་བསྙགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཁྱིམ་ནས་འབྱུང་བ་ནི་གྲོང་ཁྱེར་སེར་སྐྱ་ནས་ཆུ་བོའི་འགྲམ་དུའོ། །དཀའ་ཐུབ་བརྟན་པ་ནི་ཏིལ་ཕྱེད་ཀྱིས་ལོ་དྲུག་ཏུ་འཚོ་བའོ། །བདུད་བཅོམ་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་མ་པར་བྱས་པ་དགུ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་དང་ལྷའི་བདུད་བཞི་ ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་སྟེ།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་གི་རྩར་སྲོད་དང་ཐོ་རངས་ལའོ། །གཉིས་པ་ནི་བཅུ་དྲུག་ཡངས་པ་ཅན་དུའོ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ནི་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་རོ། །བྲམ་ཟེའི་ཡུལ་ག་ཡར་ཚངས་པ་དང་། བརྒྱ་བྱིན་དང་ཁྱབ་འཇུག་ལ་ སོགས་པའི་རིགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་བྱེད་པས་ལྷའི་རིགས་ཞུགས་པའོ།།དེ་འདྲ་བའི་ཚལ་ཙམ་ནི་སྙིང་རྗེའི་དབང་དུ་གནས་པའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཞལ་དུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པས་ན་མགོན་པོའོ། །ལྷའི་རིས་སུ་ སྐྱེ་བར་མཛད་པ་གསུངས་པ་ནི།ཚངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཏེ་ཉེ་དབང་ནི་ཁྱབ་འཇུག་གོ། །ཡང་ན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་སྣང་བས་ན། གཟུགས་བརྙན་ལ་གནས་ཏེའོ། །འདུལ་བའི་འགྲོ་བ་དང་སྦྱར་བས་ཏེ། འགྲོ་བའི་སྐལ་བ་དང་མཐུན་པར་ བྱས་ནས་རང་གི་སྐྱོན་མེད་པར་བྱེད་པའོ།།དེ་ཡང་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་གང་གིས་འདུལ་བ་ལ་དེའི་ལུས་སུ་བསྟན་པ་ནི་རང་གི་སྐྱོན་མེད་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྙིང་རྗེའོ་བསམས་ནས་གང་བཞིན་བྱེད། གཅིག་གིས་ཀྱང་ཀུན་ བྱེད་ཅེས་བྱ་བའོ།།ད་ནི་དབུགས་དབྱུང་བའི་དོན་འགྲེལ་པ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡང་དག་པར་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གཅིག་ལས་གཞན་མེད་པ་ལ་དེ་བས་བསྐྱེད་ནས་སྙིང་ལས་ཆུང་དུ་སྟོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་གསུངས་པའོ་ཞེས་ བསྟན་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
"然"即虽无烦恼，以大悲力生于轮回，故"大悲润"等。
示受生人种方式，"死殁"等，死殁即五根聚集，因生他处天界故。受生有即如迦毗罗种。趣大菩提即从迦毗罗求菩提故。出家即从迦毗罗城至河边。坚苦行即以半芝麻六年活命。降魔即烦恼等九十八种父母及天魔四种种种，于菩提树下黄昏晨旦。第二即十六广严城。转法轮即于波罗奈。于婆罗门国伽耶为梵天、帝释、遍入等种姓上首故入天种。
如是仅行相即"住大悲力"等，欲得不可量智慧诸众生所生故为怙主。说生天趣，"梵天"等，近自在即遍入。或三十二。以彼等色相现故，住影像。
随所化众生相应，随众生根机而作自无过失。复次，随梵天等何所化而示其身即作自无过失。是故诸佛思大悲而随何作，一亦作一切。
今释安慰义，"从大乘生"等，示实则唯一大乘无余，从彼生已，小乘诸师亦说。

།ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་ཞེ་ན། སྲིད་པ་ལམ་གྱིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཐོག་མ་ནས་ཐ་མ་མེད་པའི་སྲིད་པའི་ལམ་དུ་བརྒྱུད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཟིར་བ་རྣམས་འགོག་པ་ལ་བཙུད་ནས་ངལ་བསོ་བ་ཙམ་དུ་གཞག་པ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པ་མིན་ཞེས་པ་ སྟེ།ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་ནི་ཐེག་པ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རབ་འབྱོར་ཐེག་པ་ནི་གཅིག་སྟེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེའོ། །དགོས་པ་དེ་ལ་ཇི་ཙམ་དུ་གནས་ཤེ་ན་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྐུ་གཅིག་ངོ་བོ་ནི་ ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གཡོ་བ་འགོག་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེས་ན་མ་ཞུམ་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཉིད་ཏིང་འཛིན་རིག་པ་སྟེ། །ཤིན་ཏུ་སྟོན་པ་ཉིད་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་དེ་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེས་ཡང་དག་པའི་དོན་མ་མཐོང་བ་ནི་མྱོས་པའོ། །དེ་འདྲ་བའི་གནས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མ་བསྐུལ་ན་མི་ཁོམ་པ་དང་འདྲ་བར་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པར་གནས་སོ། །དེས་བསྐུལ་ན་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། བསྐུལ་བས་ལྷ ཚོགས་གཟུགས་དག་གི།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པས་གདུལ་བྱའི་སྐལ་བ་དང་སྦྱོར་བའི་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐུལ་མ་ཐག་ཏུ་ཉན་ཐོས་དེ་དག་སེམས་ཅན་དོན་ལ་ཞེས་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་ནས་དོན་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ གསོས་ཏེ་སྦྱིན་པ་ནས་བཟོད་པའི་བར་དུ་བསོད་ནམས་ཐ་མ་གཉིས་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ།།བརྩོན་འགྲུས་ནི་གཉིས་ཀའི་གྲོགས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་གསང་ཆེན་མཆོག་ལས་གསུངས་པ། མ་རིག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཚོགས་ནི་རྣམ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཞེའོ། །དེ་ གཉིས་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་ནི་གསོས་པའོ།།དེ་ལྟར་གྱུར་མ་ཐག་ཏུ་ནི། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་ཁོ་ནའི་དོན་ནི་བག་ཆགས་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར། །ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་བག་ཆགས་བསགས་པའོ། །བག་ཆགས་ས་བོན་དུ་ནི་གསུངས། །བག་ཆགས་ དེ་ནི་སྲིད་པའི་ས་བོན་དུ་གྱུར་པའོ།།ས་བོན་རྗེས་མཐུན་གྲོགས་མཐུན་ནས། །དེ་ལྟར་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་ཡོད་མ་ཐག་ཏུ་ཕུང་པོའམ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་སྟེ་ཆོས་སམ་དེའི་ཉེ་བའི་རྒྱུ་ཕ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ཡིས་སྲིད་པའི་མྱུ་གུ་བསྐྱེད། །དེས་ ནི་འཁོར་བ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།

我来为您翻译这段藏文：
何故示？"有道"等，示于无始无终有道中，为苦所逼者入灭而安息，仅是暂住非胜义，即小乘非真实乘故非涅槃义。如是"须菩提，乘唯一即大乘"。
于彼义住几何？"智慧"等，一身体性即极空性智慧，因遮心心所动故。是故如"无怯心"等。彼即三摩地智，因于极空性一心贪著故。
彼不见真实义即醉。如是住处佛事等，若不劝如无暇，住无心心所法。若劝则何？"劝天众色"等，即如来化身以所化根机相应种种色相劝已，彼等声闻于有情利即入大乘作利益。
尔后以福慧养，从布施至忍辱为福，后二为慧。精进为二助伴。如是一切大密上说："无明无智慧，诸资粮出生。"以彼二增长即养。
如是刹那即得佛菩提。真实义即因二习气，积集二资粮习气。习气说为种子，彼习气成有种子。种子随顺伴随已，如是有习气种子已，蕴或心心所即法，或彼近因父母等相应。彼生有芽，彼义即从轮回生。

།དེ་ལྟར་ཐེག་པ་གཅིག་ཡིན་པ་ལས་ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་བསྟན་པ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བསྟན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་བསམ་པའི་རིགས་དང་དབང་པོ་དང་བསམ་པའི་དབང་གིས་ཐ་དད་པའོ། །དེའི་དབང་ གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ནི་གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའོ།།དེའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་རྣམ་པ་མང་པོ་ཡིས། །ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་མང་དུ་ཕྱེ། །རྣམ་པ་མང་པོ་ནི་རིགས་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་སྟེ། རིགས་ནི་མུ་སྟེགས་པ་ ལ་སོགས་པའོ།།དབང་པོ་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའོ། །སྐལ་བ་ནི་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་སྐལ་བ་ཅན་ནོ། །ཐབས་ནི་བསྒོམ་པའི་མཚན་ཉིད་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་རིམ་པ་དགུ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་བར་རོ། །དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཐ་ དད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི།ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཟབ་པ་སྟེ། རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཐབས་ཏེ་རང་བཞིན་ཕྱེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ གཉིས་སུ་གྱུར་པ་ནི་དབྱེ་བ་དང་ཞེས་སོ།།དེའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་མཚན་ཉིད་གཉིས་ཀ་ཡང་སྟེ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ཕྱེ་ཡང་དོན་དམ་པར་དབྱེར་མེད་དེ་ཞེའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྟོང་ཉིད་གཉིས་ མེད་མཚན་ཉིད་ཕྱིར།།སྟོང་པ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། གཉིས་མེད་གཉིས་ནི་འོང་བ་དང་། འགྲོ་བ་དང་། སྐྱེ་བ་དང་། འགག་པ་དང་། རྟག་པ་དང་། ཆད་པ་དང་། གཅིག་དང་དུ་མའོ། །དེ་རྣམས་མེད་པ་ནི་གཉིས་མེད་པའོ། །དེའི་ངོ་བོ་ནི་སྟོང་པ་ ཉིད་གཉིས་མེད་མཚན་ཉིད་དོ།།ད་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དོན་འགྲེལ་པ་ནི་གཟུངས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཚིག་དང་དོན་དང་སྤོབས་པ་དང་། ངེས་པའི་ཚིག་ནི་གཟུངས་སོ། །ཡང་ན་ཚིག་དང་དོན་དང་། སྔགས་གསུམ་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་ འཆང་བས་ཀྱང་ངོ་།།ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤས་ཆེ་མ་ཐག་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་ཆེར་རྒྱས་པར་ཉན་ཐོས་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡེ་ཤེས་གནས་སྐབས་དུ་མའམ། སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་ཁྱད་པར་མི་རྟག་པ་ནི་སའོ། །དེའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཞེས་ ཏེ་ས་བཅུའོ།།དེ་ཡང་ཟང་ཟིང་ལ་སོགས་པ་ནི་སྦྱིན་པའོ། །སྡོམ་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་བཟོད་པ་ནི་བཟོད་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是唯一乘中示小乘，何故？"示"等，有情种性根器意乐力差别。以彼力佛陀教示随所化意乐。
是故："世间诸种类，方便分多种。"诸种类即种姓等差别，种姓即外道等。根器即下下等。根基即具二资粮者。方便即修相现证九次第，从声闻至如来种性乘。
如是虽皆差别，说胜义无二义，"甚深广大"等，其中无二智慧即甚深，因无自性故。广大即修相方便，因分别自性故。如是成二即"分别"。
是故何者二相即二谛总相及自相。如是虽从二谛门分教法，胜义无别。何故？"空性无二相故。"空即无自性。云何？无二即来去、生灭、常断、一多。彼等无即无二。彼体性即空性无二相。
今释般涅槃义，"陀罗尼"等，其中文义辩才决定即陀罗尼。或以身语意持文义咒三。
波罗蜜增上已，以愿力广大声闻及不共智慧多种位或境界差别无常即地。因彼为因故"佛波罗蜜"即十地。复次财等即布施，律仪即戒，于甚深法忍即忍辱。

 །སྦྱོར་བ་དང་ཆོ་ག་དང་མི་འགོང་མི་ལྡོག་ཆོག་པར་མི་འཛིན་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །མི་གཡོ་བ་དང་སེམས་ཅན་དོན་དང་ཡོན་ཏན་ཆེན་ པོ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་བསམ་གཏན་ནོ།།ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་པོ། །རང་གི་སྐྱོན་སེལ་བ་དང་སེམས་ཅན་འཛུད་པར་བྱེད་པ་དང་། མྱུར་དུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་ཐབས་སོ། །སྟོབས་ལས་བཟློག་པར་བྱ་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་བཟློག་པར་བྱ་བའི་ སྟོབས་དང་།བདུད་དང་སྨྲ་བ་གཞན་བཟློག་པར་བྱ་བའི་འོ། །སྨོན་ལམ་ནི་བདག་ཚོགས་དང་འབྲེལ་པའི་ལམ་མོ། །གཞན་གྱི་དོན་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱེད་པའི་སྨོན་ལམ་མོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་རྟོག་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་ པ་དང་།ཐབས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་རྣམས་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པས་ན་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཆར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་སྟོང་པ་ཉིད་བྱང་ ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་བསྟན་ཏོ།།དེ་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པའི་ཆར་གྱུར་ན་ཆད་པར་ལྟ་བར་མི་ལྟུང་ངམ་སྙམ་པ་ལ། རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྒོ་གསུམ་ནས་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤངས་པས་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པ་མི་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟ་ བས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དོན་དམ་པར་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ན་ཡང་། དགེ་བ་བཅུ་སྤྱོད་པས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཆོས་ཆད་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་ཆད་པ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡོད་ པར་གསུངས་པ་ནི།མྱ་ངན་འདས་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐུས་སྲིད་པ་དང་། ཐུགས་རྗེས་ཞི་བ་ལ་མི་བཞུགས་པའོ། །གང་དུ་གནས་ཤེ་ན། མི་གནས་མྱ་ངན་ འདས་པར་ནི།།ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྲིད་པར་སྐྱེ་ཞིང་སྲིད་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མི་གོས་པའི་གོ་འཕང་ལ་སངས་རྒྱས་བཞུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ། སྙིང་རྗེ་རོ་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་སྟེ།གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྙིང་རྗེ་སྟེ། དེ་དང་དབྱེར་མེད་པས་རོ་གཅིག་པའོ། །དེ་སྙིང་རྗེ་འབའ་ཞིག་གི་སྒོ་ནས་ཐོབ་པའི་དགེ་བ་སྟེ། གསོ་ཞིང་རྒྱས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
加行、仪轨及不骄、不退、不执满足即精进。不动、利有情及成就大功德即禅定。闻等即智慧。除自过及引导有情、速得现觉即方便。力即所对治力、烦恼对治力、魔及他说对治力。愿即自资粮相应道。利他及清净佛土愿。智慧即无分别及知分别平等性，及非一切方便无之智慧。彼等以三轮清净故波罗蜜。
彼等菩提心分色等。一切智示空性为菩提心支。如是若色等成空分，岂不堕断见耶？"常"等，以三门断十不善故不害有情。
是故"空性"等，胜义诸法无自性空性虽证，行十善故因果法无断。其中断即邪见。如是说有涅槃，"涅槃"等，大士如来以无分别智力，不住有及大悲不住寂。
何处住？"不住涅槃"等，说佛住生有而不染有过之位。是故说菩萨如是，"大悲一味"等，他苦之苦相即大悲，与彼无别故一味。彼唯从大悲门得善，因养育增长故。

 །དེ་དང་འབྲེལ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་སྟོང་པ་ ཉིད་བདུད་རྩི་མཆོག་སྟེ།སྟོང་པ་ཉིད་བདུད་དེ་འཁོར་བའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྩིའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་གཞན་ལས་རབ་ཏུ་གྱུར་པས་ན་མཆོག་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྩི་ལྟ་བུའོ། །བདག་གཞན་སོ་སོའི་དོན་བསྒྲུབ་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ནི་ ཉན་ཐོས་ལྟར་བདག་དོན་འབའ་ཞིག་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྟར་གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་ཀྱང་མ་ཡིན་གྱི་གཉིས་ཀའི་དོན་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བདུད་རྩི་འདི་འཐུང་བར་བྱེད་པ་རྒྱལ་བའི་སྲས་སོ་ཞེས་ཏེ་དོན་དམ་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གསུངས་པ་ནི། ཕྱག་བྱ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལྷ་ལ་སོགས་པས་ཕྱག་བྱ་བར་འོས་པའོ། །གང་ལ་འོས་ཤེ་ན། དེའོ་ཞེས་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་སྒོམ་པ་དེ་ལའོ། ཅི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ཀུན་གྱིས་ཏེ་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་སོ། །རྟག་ཏུ་མཆོད་འོས་ནི་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །གང་དུ་མཆོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། སྲིད་གསུམ་ལ་ཞེས་ཏེ་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྲིད་པའི་ལྷ་མོས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ནི དེའི་རབས་སོ།།ཆད་པ་མེད་པ་ནི་དེའི་བརྒྱུད་པའོ། །དེ་ལ་དེ་དག་གནས་ཞེས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྒོམས་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་གནས་ཤེ་ན་འཇིག་རྟེན་འདྲེན་པས་སོ་ཞེས་ཏེ། མཐོ་རིས་དང་བྱང་གྲོལ་དུ་འདྲེན་པའི་སྟོན་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་བས་ ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མཆོག་འདི་ནི།བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་གནས་པར་འདོད་དོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ནང་ནས་སྙིང་རྗེ་དང་སྟོང་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་དང་། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དང་། སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ ཡེ་ཤེས་ལས་རབ་ཏུ་གྱུར་པའོ་ཞེས་བྱ་བའོ།།དེ་ལྟར་ཡིན་པས་ན་མཉམ་པར་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྙིང་རྗེ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཆ་མཉམ་ཞིང་མཐར་མ་ལྷུང་བར་ནན་ཏན་བྱ་ཞིང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྒོམ་པ་དང་། སྨོན་པའི་སྒོ་ནས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་ དོན་ཏོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་གཞན་དོན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་བའི་རང་བཞིན་ཅན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རང་དོན་ནོ། །སྙིང་རྗེས་གཞན་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་བྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ནོ། །མཐར་ཕྱིན་པ་ནི་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
与彼相应智慧资粮即空性甘露胜，空性甘露即于轮回行苦为药故。彼即超胜他故胜，如于苦苦之药。
"为成自他各别利"，非如声闻唯自利，亦非如菩萨唯利他，为成二利故饮此菩提心甘露者即佛子，胜义即彼菩萨之义。
今说二种菩提心功德，"应礼"等，堪为天等礼敬。于何堪？"彼"即于空性大悲修。何故？一切事即身语意。常应供即一切悉地究竟。于何处供？"三有"即欲等有天女。佛语即彼传。无断即彼相续。彼等住彼，以修空性大悲故。云何住？以世间导师，即成为引导天道解脱之师。
是故此大乘胜，许住"菩提心"。大乘中空性大悲菩提心为胜义，即超胜择灭、圆成、自证智慧。
如是故"平等住"等，大悲空性平等而不堕边际精勤，以修菩提心及发愿门生起之义。
何故？"自他利"等，断烦恼自性空性智慧为自利。以大悲令他解脱苦为利他。究竟即最胜成就。

 །དེས་ན་ དེ་གཉིས་མཉམ་པར་བསྒོམས་པ་ལས་གྲུབ་པའི་ཐབས་གཞན་མེད་པའོ།།དོན་དེ་ཉིད་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་མ་ཡིན་པ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ཁོ་ན་བསྒོམས་པ་ཙམ་གྱིས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བ་ནི་གང་གི་བྱ་བ་གནས་སོ། །བསོད་ ནམས་དེ་ཚད་མེད་པར་གསུངས་པ་ནི།གལ་ཏེ་གཟུགས་སུ་གྱུར་ན་ཞེས་པ་ནས་སོ། །དེ་ལྟར་བསོད་ནམས་མཐའ་ཡས་པར་བསྟན་ནས། བགྲང་དུ་མེད་པར་གསུངས་པ་ནི། །སྐྱེས་བུ་གང་གིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་དེ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའི་སེམས་ནི་རིན་ཆེན་ཞེས་ཏེ། དཀོན་ཞིང་མཆོག་ཏུ་གྱུར པའི་ཕྱིར་རོ།།གཅིག་ཏུ་འདི་གསུངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཅིག་པུར་གསུངས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེར་མ་གསུངས་སོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །རིན་ཆེན་སེམས་དེ་ཡང་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། འཕྲོག་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཞན་གྱིས་མངོན་དུ་དབང་བྱར་མེད་པས་མི་འཕྲོགས་པའོ། །གཟུང་བ་མེད་པ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་ཤེ་ན་ཉོན་མོངས་བདུད་སོགས་ཏེ་སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ཕུང་པོའི་བདུད་བསྡུའོ། །ཐབས ཀྱིས་འཕྲོག་པས་ན་རྐུན་མའོ།།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གསུངས་པའི་ཐབས་གསུངས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྙིང་རྗེ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་གསུངས་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པའི་དཔེ་ནི་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་ཀུན་ལ་ལེགས་པར་སྤྱད་པས་ཀུན་དུ་བཟང་པོའོ།།དེས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་བཟང་པོའི་སྨོན་ལམ་མོ། །དོན་བཟང་པོའི་སྨོན་ལམ་སྟོབས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་བསྲུང་བ་བཞིན་དུ་བསྡོམ་པ་ཡང་སྨོན་པ་དང་། བསྒོམ་པའི་སྟོབས་ ཀྱིས་བསྲུང་བར་བྱ།།ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དོན་དེ་ཉིད་གཞན་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མི་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེའི་སྒོ་ནས་གཞན་དོན་བྱེད་པ་ལ་སེམས་མི་གཡོ་བར་བྱའོ་ཞེས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
是故无有余成就方便，唯从平等修此二。此义即："非唯菩提心"等。仅修彼菩提心即成福德资粮，何者住其事业。说彼福德无量，"若成色"等。如是示无边福德已，说无数，"若人"等。
复次菩提心云何？"烦恼"等，其中无烦恼即烦恼及具彼。因非从彼生故。如是无烦恼自性光明心即宝，因稀有殊胜故。
唯说此一，世尊说此无自性空性为唯一菩提心，不说圆成等为彼义。
彼宝心复云何？"无夺"等，他不能现前自在故无夺。无取即因无生体性故。由何？烦恼魔等，等字摄蕴魔。以方便夺故为贼。
说菩提心已说方便，"菩提心"等，为说大悲空性故。说之喻"如"等，于解脱、三摩地等一切行善修故普贤。彼求圆满菩提即贤愿。如以贤义愿力护菩提，修亦以愿修力护持。
此义"利他"等，以无缘大悲门于利他心不动。

 །དེ་དང་འདྲ་བའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདི་ཡིན་པས། བྱང་ཆུབ་ དོན་དུ་གཉེར་བའི་རྣལ་འབྱོར་པས།ངོ་མཚར་དུ་ཡང་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཕྱིས་འབྱུང་བའི་སེམས་ཅན་གྱིས་འདི་ལ་སྤྱད་ན་སངས་རྒྱས་པའི་ཐབས་གཞན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ནི་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་སྨོན་ལམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་བཞིན་དུ་འདི་སྒོམ་པ་པོས་ཀྱང་སྨོན་ལམ་དང་སྙིང་རྗེའི་སྒོ་ནས་རང་ཁོ་ནས་འཐོབ་བོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ད་ནི་མཛད་པ་པོས་བསྔོ་བ་གསུང་པས་ནི། རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྒྱལ་བ་གཞན་ལས་རབ་ཏུ་གྱུར་པས རྒྱལ་བ་མཆོག་།དེའི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངོ་བོ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་མཆོག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་གཞན་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འགྲེལ་པས་མཉེས་པར་བྱེད་པ་ནི་བསྟོད་པས་སོ། །དེ་བྱས་པས་ཤིན་ཏུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མཉམ་པ་མེད་པའི བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྟོད་པས་བསོད་ནམས་ཀྱང་མི་མཉམ་མོ།།བདག་ནི་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་སོ། །སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་རྒྱ་མཚོའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་རླབས་ནི་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་རླབས་སོ། །དེས་འཁོར་བ་ལས་ལྡང་བར་གྱུར་པའི་སེམས་ ཅན་ནི་བྱིང་བའི་ལྟས་ཅན་ཏེ་ལུས་དང་འབྲེལ་པའོ།།དེ་ནི་གང་དང་འབྲེལ་ཏེ། དེ་རིང་ཞེས་པ་ནི་ཉི་མ་ནུབ་ཀྱི་བར་དུ་སྟེ། མྱུར་བའི་དོན་བསྟན་པའོ། །རྐང་གཉིས་གཙོ་བོ་ནི་རྒྱལ་བའོ། །དེས་མཉེས་པའི་གོ་འཕང་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ལྟར་ བྱས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས།།སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་ལ་བྱིང་བའི་སེམས་ཅན་གྱི་མངོན་དུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འཕགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་མཐོང་ལམ་བརྙེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ལམ་མཉན་ནས་བསླབ་པའི་གནས་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དཔལ་ཞེས་པ་ནི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཅེས་པ་ནི་ཀླུས་མཆོད་གནས་སུ་བྱས་བའི་ཕྱིར། མཛད་མཁན་གྱིས་བཏགས་པའི་མིང་ངོ་། །ཞབས་ཞེས་པ་ནི་བཀུར་བའི་ཚིག་སྟེ། ཞབས་ཙམ་སྨོས་ཀྱི་སྐུ་ལུས་ གཞན་སྨོས་ཀྱིས་མི་ལངས་པས་སོ།།ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི་མཛད་མཁན་དུ་མཚོན་པའོ། །མཛད་པ་ཞེས་པ་ནི་འགྲེལ་པ་བྱས་པའོ། །རྫོགས་སོ་ཞེས་པ་ནི་དོན་མཐར་ཕྱིན་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
具此等功德菩提心故，为求菩提瑜伽者，"汝等亦稀有"等，后来有情若行此，无有余成佛方便。
得彼果即"普贤"等，如以普贤愿得菩提，此修者亦以愿及大悲门唯自得。
今造者说回向，"胜"等，胜即超胜他故胜胜。彼无自性体即胜菩提心，因超胜余菩提故。以释令欢喜即赞。作彼故"极"等，以赞无等菩提心故福亦无等。
我即龙树足。三有海烦恼及随烦恼波即有海水波。由彼从轮回起有情即沉相，与身相应。彼与何相应？"今日"即至日落，示速义。二足尊即佛。彼欢喜位即不住涅槃。
以如是作福，愿有情现前于有海沉没义。"圣"者因得见圣法见道故。阿阇黎因闻分别道已为学处故。"吉祥"因具福慧资粮故。"龙树"因龙作供处故，造者所立名。"足"即敬语，仅说足不足说余身故。"由"即表造者。"造"即作释。"圆满"即义究竟。

 །སྨྲྀ་ཏི་ཛྙཱ་ན་ཀཱི་རྟི་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་འགྲེལ་བཤད་འདི། །བསྒྱུར་བས་འགྲོ་བ་ཐམས་ ཅད་ནི།།བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཐོབ་པར་ཤོག་།ལྷོ་བྲག་དྷརྨཱ་སེང་གེ་ཡིས། །ཆོས་རེའང་ལམ་རིངས་བགྲོད་ནས་ཞུས། །རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་སྨྲྀ་ཏི་ཛྙཱ་ན་ཀཱི་རྟིས་བསྒྱུར་ཅིང་བཤད་ནས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་བཤད་པ་རྫོགས་སོ།

我来为您翻译这段藏文，其中包含梵文名号，我会按照要求以四种形式显示：
由智藏称（स्मृतिज्ञानकीर्ति, Smṛtijñānakīrti, 忆智称）所译此菩提心释，愿以此翻译令一切众生得菩提心。
南方岩法狮（धर्मसिंह, Dharmasiṃha, 法狮）亦速道而请。
印度堪布智藏称译释并抉择之菩提心释论圆满。

